De Lyra. Lib. IV. 
S 1 ? 
citharus carne eft dura & friabili : lyra dura quidem, fcd glatinofi. Quart pifccm <mem hic' «Iminti. 
mus, eu m cilc contendimus, cui lyrx nomen a veteribus datum iit. Primum quia roftri cornua.lyrx an- J 
tiqua: figuram referunt : vt c omprobant, cum multa antiquorum monimenta qux Romx hodie vifun- 
jur.in quibus lyras antiqu? forma infculptaeft:tum illud maxime quod vidi Roms, initio pontificatus . 
ulij certij, in quo A tlas cxli globum humeris fiiftinens, figna cxleftia, & in his lyrx antiquorum figu- 
ra, expreila erant. Lyram verb cornuahabere, ceftis eftPlinius.de teftudinibus loqucns. Troglodyt* L ib 9 . ». 
cornigeras habent, vt in lyra, annexis cornibus latis, fed mobilibus, quorum innatando remigio fe ad- 
luuant. Deinde vocalis eft, qualem lyram cfte affirmat Ariftoteles lib. 4. dehift. cap. 9 .'fcj> x ,bUv^ Vocalem 
proboj^u^o^if, » -ni j§ « w unrtf yfv>}\i<r(*cv. Pifcesquidam ftrepitusftridorefque edunt, quos vO' 
cales clle dicunt, vt lyra &: chromis: hi enim veluti grunnitum quendamedunt. 
DE CORNVTA, SIVE LYRA ALTERA, 
RONfiilETJYS. 
«O 
j0 Plinivs locis duobus cornutx meminit. priore, quum de volantibus pifcibus loquitur: altero, 
quum decetaceis. De Cornuta cetacea alias dicemus : nunc de altera, qux cornua attollit £ mari.qux- 
que volarenititur. Eum pifcemeireexiftimo,quUnoftrismalarmat.ideft,peranriphrafim mallar- 
^tus vocatur. Nos eundem cataphia&um vel oAC?*oiprimi nominauimus,quod vndequaque armatus, 
°tufque ofleus fit. A Liguribus malearmato pefce. A Romanis forchato Sc pefcc iorcha, b duobus 
ornibus nominatur. Nonnulli lyrxfupenoris marem elfe arbitrantur, fedfalso: nam in huius ventre 
ouarubeficentia fxpe reperiuntut. 
Eft igitur cornuta marinus pifeis odagonus, colore phccniceo, totus fquamis officis conte<ftus,in 
eft^ rUm mccbo tumor durus erigitur, qui in omnibus continuatus corpus angulatum efficit. Capite 
tduro, offi-o, induolata cornua definente. Os in fupina cftparte, finedentibus. Exinferiore 
40 cur 1 aarr , 1 , Camol,, I brcues> molles propendent. Aculeorum, pinnarum numero fituque& cauda, 
culo, mulloimberbi.&lyrxfimilis.Pinnadoriilongisconftatvillis, rubris. Totum quoque corpus 
nis C ^ Um V1U1C ’ ext *n&p edor ille euanefeit. Ventriculum paruum habet cum appendicib.par- 
■ Hepar magnumprocorporis ratione, album, in quo vellis vefica. Splenem paruum ,rubrum. Ve- 
m magnam aens plenam, obfquamarum pondus opinor. Branchias quaternas duplices. Carnis 
v um habet, ob eam caufam facili exiccatur, fitqueleuiffimus. 
»10 ficcaeltpuraque, minus tamen quam cuculi, vel milui. 
*d'bus exiccatus fufpenditur, cauda, vnde ventus fpiret, indicante, 
habe?* P lfccm Iuinc aliquando !yram e fle putauimus ; fed c&m vocalis non fit, etiam fi cornua maiora 
cap ac,cor q ucamrc « ,u sdici nunc arbitramur. Necobftat id quod de cornuta fcripfit Plinius lib. 0. 
TO his nn !l CU1 erqUl Ef dal,afcrecornuatr,buir * Atto,,i tcornuaemarifefquipedaliaferc cornuta, quxab 
cti tm *"? n trax,t ‘ Na ™ dc maximis cornutis intelligitrqux vero fxpius capiuntur, femipedalia fere, vel 
minora cornua habent, vtfortaileapudPhniumfcmipedaliaprofefquipedalia legere oporteat. 
DE EODEM PISCE HELLONIVS. IPSE COC- 
£ cjgemalttrHm/eHmatortmnominat. 
alter » quem agrunmttt iioftri , atque adeo Angli Gournautum ( vel Grandinum) vocant, 
pj- UlTl genens eft, Rothomagenfes Tumbam appellare folenc. 
^ c *cuiufj^ Cni fl ‘P erioreCuci,1 ° multo maiorcuadit, ac nigriori cute contegitur: quanquam etiafu. 
_ fcr e corn ... rub « d,ms bc Particeps. Latas habet pinnas ad latera, coeruleas, quas vtrinque per mediu 
° Ven trcn- S ex P ancbt ’ miluims breuiores : duas prxtereain tergore. Corpore eft craffiore acrecurto, 
^•^ftrui^v ‘ or *’ Gcm »enfes Orgam vel Organum (nomen accedit ad Gor-/art,per metaihefin ) vocant:alij 
quodCucJi n Cofano. Hoc in fummaprxcipueintereft inter vtrunq; Cuculum(prxcer magnitudine) 
Vtrunau US P ft generis P innas vbi qi rubras: alcerius ver b notx, de quo fermo eft, coeruleas 
4 <■ noltri m dclicijs habent, primum tamen prxferunt. 
D E LYRA altera, vel cornvt a 
Lyra cu 'Randeletij, Htllor.itv. 
*«r, qui vo ?ic s r “.p (m f allor ) generis, a prominentibus furculis offieis ditfta, inter eos pifces numera- 
veluti ftridores ac uncur - Qm* autem P ifccs vocis expertes elfe ignorat? Sed vocis loco quofdam 
mis, & alij permulti non . nu h «P nm unt, qui facile noftris auribus percipi poffiunt^vt Lyra,Chro- 
quorum fimil cs in A ^“° s ob i J pr>fci exiftimauerunt eile vocales: Grxcis %ou K cp^ouv n < dicuntur, 
no Arcadixiiuuio efle traduntur, ab incolis vocati. Ego verb ( inquit 
Xx Paufanus ) 
A 
Lib.f.caf 3j. 
B 
F 
E 
A 
Cornutum 
hanc potitu 
(JHzm/yr.cr,-} 
effis , quantum 
•cocalunonfit 
A 
B 
