I • 
De Melanuro. Lib. II II. 
Internis affe&ionibus, curationem praefcribens hominis labdrantis tertio genere tabis: Quarto meftfe 
( inquit) opfonia ei fintcafeus& carnes ouillx,&c. inter pifces autem abftiheat mugile, anguilla, & 
melanuro. 
Melanurus aflus&comeftusvifum acuit: iusverdeiuscolicosfanat,Kiranldes. Ex dphthalmiapU 
fce, fi oculus e ru-tus fronti hominis appendatur, & ipfe viuuS dimittatur, remedium ophthalmicis eflfe 
Volaterranus icribit. additque oculum pifei reiufci : & altero eum capi lumine, qui vmentem nofl di- 
miierit. Sed hoc de Myrone cradit-fliamis. Vide infra in CorollatiodeMurarna mare circa initium. 
Melanurus Grxce dicitur, ideftnigricaudavelatricilla, louius. Meminit huius pileis Artemidorus 
quoque, O riro riticbni.j£lian.dipfadem lerpentemalio nomine melanurum vocari auchor eft. 
Melanursa. v a t e, bn$#t>a{, eJ^r,Oppiano : Jwaawit©* > j£liano t fytw-tmjc» ideftplebeius&f 
Vilis, Matroni Parodo. 
Inter Pyt agorjefymbolahoc etiam legitUr.‘M>}ysC's l Aic)rMv,«£Ac*f^a)v: id eft, Neguftes exljs quibdS 
nigraeft cauda. Interpretat irPlutarchus in commentario de liberis inftttuendi$,neeomm?rciiim ha- 
beas cum improbis, & ijs qui funt nigris ac infamibus moribus. Tryphon grammaticus Graeus inter 
migmatis exempla hocquoque commemorans, interpretatur hocmodo: Ne mendacem fermdttera 
protuleris, mendacium cnun in extremis partibus nigrcfcit&obfcuratur. Quidam ( recintfrrs , &hi± 
rum rerutn imperttt) ad fepiam pifcem referunt : qui atramento, quod in cauda geftat,femct ocCulit, F.rafi 
Rot. Monuit fcienter Pyth .goras , animal cauda nigra non attingendum: innuens efle declinandum 
vitium, cui fuccedat m .ntis nigredo , & voluntatis confii&atio molefta:fiquidem vitij facilitatem, Vit£ 
*o mox miferabilis confequitur difficultas, Cxlitis Rhod. ij. ?}. Melanuros ne guftato: quod fic Grsci 
fcribitur,M>j' ysCtofhtj Marfil. Picinus, vtreor, (inquit LiliusGre. Gyraldus)quod illum fu- 
geret Mcknu rosex pifc ium genere e (Fe, fic vertit: Ab eoquod nigram Caudam habet, abltine: tefre- 
ftrium enim deorum eit. Secutus videtur Marfil. Guarinum,in Plutarchi libello •td&irtolw Uyuy*; iimi- 
liter interpretatum. Guarinum & Marfilium eft Eraf.in prouerbijs aemulatus, & ReUchlifl. Symbolum 
vero fic Plutar. explicat: Pythagoram eo monere voluille auditores fuos,nc cum improbis comerciunl 
haberent, quare & Aticiphanes poeta, fuo aenigmate vt diximus, \ melanuro &c mugile canendum fua- 
fit.&noftri quoque fetipeores, malos & improbos, nigros Si atros vocant. Vt illud Catulli, Albusau 
ater. & Horatius : Hic niger eft,hunc tu Romane caueto. Quidam pelfim£ ad fepiam refefunt. qtlin 8 c 
J o *pEam Melanuron vocatam, perperam autumant : quos inter Laertij eft interpfes. Suidas certe, 
alijque nonnulli, Melanurum pileis genus efic aiurtt,a quo abftinendum quidem voluilfe Pythagof ami 
Eed lecretiore eccultioreq;, eo quem lupra diximus, fcnfu, Hic Gyral. Ego huius fy m boli eXpli cacio- 
n *m apud Suidam nunc non inuenio : in Py thagorx qui dt*m mentione (impliciter eum rte qun Ve i etv* 
thinum, vel melanurum, vel mullum ederet, acerrime interdixifle refert. Melanurum aliquis ludenS 
melampygumquoq; dixerit. Eubulusin Laconibus: nKuxSiftt XoaZo) «V d[ >■, ~T.iuo A. a'-, t, 
bty' huituv ui^uTnywvPi.: tanquam & melampygus quidam pifcls fit: allufione nimirum ad mel i - 
®urum fadfa. Melampygus alioqui pro homine duro, forti & feuero accipitur: vt leucopygis proff* 
* «minato. Hepatus pifeis fclle caret, quod iracundias calcar eft. quare mollefti 8 c lenem hominem, 
bepati inftar, felle vacuum dixeris. Vide fuprl in Hepato b, & Suidam in prouerbid j MfsM(*nvyvTV£ai^ 
40 Sequitur perca melanurum. Lege fupra in £>. 
Melys pifcisaRondeletioinimeraturinterignotosei.egdauthorema quopifcis vllus ftc rtotm- 
n «tur, iam non habeo, aptid Plinium forte alicubi talis aliqua vox dcpraUata tepentur. TarahcirtU# 
,v pifeium (fic enim nominat ingenitiuo plurali) meminit. 
M e mb r as cum apuis eft. 
Mentvla marina. Vide Pudendum marinutil. 
DE MERVLA, RONDELETIVS. 
o 1 
M.a, 
Ehithit&i 
FetfnUfriia. 
a p v fi Graecos x.o & auis & pifeis 11 omen eft, ita merula apud Latinds. PerltidfeS plfcl-* A 
torej Merle vocant : nonnulli Tourd, lld» diftinguentes turdum i metula alii communi laxari- 
JJjnomineRochau. 
indico™* marinus, ex faxatiliuni genere > tincg flutiiatili fimills Cofpofis' habitti: colote ex 8 
a cutis r re ^ e *? tc ’ mar ^ s c °l° r m agis ad violaceum accedit: fceminseex vario nigrefeit. os dentibus 
lis. hep ate eC „ lru ‘ s munitum, labris, oculis, pinnis, fquamis teliqtlifq; partibus , faxatilibtls alijs fimi- 
angulato - br ma K no > ^ quo fellis vefica pendet : inCeftiiiis latis, vert triculd iongd, (plene pitilo , corde 
Vefcitur alijs laxatilibus fimilis. 
Id enim aliou ^ C ° ’ al ? a ’ P^ c tdulis, cancris, echinis paruis & integris, cuius rei teftes dculati funSllS i G 
t y ICs «xeiusdilTe<iUonedeprehcndimus^ 
Z i l 
