OUr. 
544 
De Aquatilibus. 
Sxbihertfevt 
Tum merulam 
Indicm celer. 
Hic de merula Ariftoteles lib. A. de hift. animal, cap.30. Mutant (inquit ) colorem pifces , qui me- 
ruli & turdi appellantur, atq; etiam fquillx, pro anni temporibus vtaucs quidam. Vere enim mgre- 
fcunt.poftea candorem fuum recipiunt. Quem Ariftotclis locum lic intelhgere oportet, vt turdi & me- 
ruli fuum quidem feruent colorem, fed magis exaturatus fit circa ver : illate vero magis diluitur , mi- 
nusq j niger efLqux eaufa eft,eur pifces hos candidos fieri fcnbat. Ide de phycide,& mina Lentiendum. 
Merula inter faxatiles laudata, inquit Plinius: carne eft tenera 8c molli «facilis concodtionis. parum 
nutri t,& bonum fuccum gignit. Elixa febricitantibus falubernma.U coquatur m fartagine farina coa- 
fpergenda, vt partes contineantur. 
Quibus 1 : :1 
QA) VI DdlCCS WOIUUlCdllLUI* ■ 
us autem rationibus addudi pifcem quem hic depingimus, merulam efle exiftimemus , paucis 
dicemus, vt inde ••rum refellatur error, qui alium a noftro pro merula oftendunt,(d» Be/lomoforte/enttt.) 
. 1 ^ t* 1 ^ & a u ■ 1 . • . a ^ 1 r" a 1 1 n /1 1 /* 1 1 m o iit* n 11 r n 11 i* t 11 1 i\ 
(• 
lib. re 
Membrum 
genmahuk 
Admonitum autem prius tedorem velim, vt meminerit a veteribus colorem indicum , aut purpureum 
exaturatum, nigrum vocari, vt purpuram nigram, violam nigramicirciam florcnigro,qui tamen pur- 
pureus aut indicus eft. Eodem modo nigram merulam dici putat, lam veri» merulam pileem a iimilitu- 
dinecolorismeruleauisnomenaccepiirenemoellquinegarepoflit. Atmeiulaauis nigiae - QH? re 
hunc noftrum pifcem nigrum faxatilem merulam efle antiquorum conflat. Qu6d auteni merulapilcu 
nigro fic colore, teftis eft Numenius apud Atbenium. i*a ady.t, « rA**/*«, >) ^ 4 »* J 
ii utKccyi^Mv (a/ibt, fAt^.dyxe^ ) Kiaruipw. . , . 
Huc accedit quod hic nofter mutatcolorem, eft enim aliquando nigrior , aliquando minus niger. 
Poftremb ex laxatilium eft genere carne molli & friabili. 
Aliud merularum genus inuenio quod dorfo eft nigro, ventre in ; dico,quibufdam partibus ciruleis, 
vt pinnis, cauda, & circa branchias. Non d 1 ffert fu b flantia a fuperiovibus. 
DE EADEM, 15ELL.ONIVS: QVI TAMEN ICONEM ALIAM, 
_ ■ . 1 .1 /> 1 /• /* • r d J .. // rtrvitltTM'' 
tjuzm Rondclcttus , exhibet : ntfeto au duicrfipifcu. Sutsm enim RendeUttm unca fl. corporis habitu fimilem 
tjfe Jtnbit : & fuum Bellontus ab Italis uncam mannam appellari , &C. fed 
corporis jpecits differt, vt apparet , 
A Vulgaris Meruli nomenclatura multo conftantior, quam f urdi efle videtur. Nam pifcatores marfo 4® 
Liguftici, Adrutici, & noftri quoque, hoc eft Mediterranei, ad vmim,Merulam agnoixunt,quam a 
Phycidib. etiam confundunt. Romani tam£ inter citeros vnurn fibi conftuuerunt pifcem , q^mpro 
prio nomine Merlo nominarunt, fipe etiam Canarellas, Canadellas& yci e $ eiuxno 
eant. Metulam ltalireque atque Phycidem Tincam marinam vocant. 
B Vnicum non feruat colorem. Latiores habet, quUm Turdus, fquamas: pinnam in tergore multis lb- 
-n - r o.c.c <>nmiinmntur.vt 1 urdus. Laudamn® 
Vnicum non leruat colorem. Latiores naoet, quam iutuu J)T — r j 
patam ariftis. qui autem illi funt ad latera & fub ventre, hiaculeo muniuntur, vt 1 urdus. Caudam n® 
habet bifurcam. Citerum hoc vnum mihi m Meruli anatome dignum occurrit : quod cum hepar h* 
beat album indu os grandes lobos partitum : fel tamen exerit tenm vafculo inclufum , & vcuolut «n* 
bus duplicatum, culus longitudo eft fclquipedalis, quod nufquam rufi m hoc pilee o eruaui. Q_ 
u : / r... fuo mteftino pari procellu annexa. 
atum, cuius longituuo eu iciquipea*u5,qKi.muu, ” r . .. v a- 
quam Arui. Hamiam ( nimiam) reccnfeat veficulamfelUs habere, fuo mteftmo pari proceflu annexa- 
htpe etiam replicatam, redu&amque aliquatenus. ProindcMerula vertebras dorfi habet valde 
,• P 4 in. medicus pifcem afpratilem vocat. Idem, Dandi funt (inquit) pilees Meruli, Tui di aut « 
' pi on es epilepticis. Idem de diitadiftemperantii hepatis, Merulam, Loiryphum&Cercdam( r a 
ttwde hepatica dlfenterix ex mtempertefrtgida Jcrtbens: fxptfcibtt s ( inquit) dart cenutmt , « *s X,t v . 
fyvv) offerendos elle ijs, qui hepate funt calidiore, recenfet: fed ego eum proLoiiypho Turdum f 
intellexille, alioqui Merula & Coflyphus idem funt. 
COROLLARIVM. 
‘A Merulam pifcem Varro a colore quemreferat (auis fcilicet eiufdem nominis ) aitappellarijou 
Merula mas eft, vti Oppianus tradit (libro 4. Halieut.) turdus vero, vocant, fcemma s W 
Hoc quidem forte nonnullis perfuafit formi fimilitudo, qui facit v t hodieque pifcatorcs quib 
locis horum pifeium nomina permutent. Terminatio quoque, qui in merula Gricis ™* lculin . ’ t 
turdo faminina (Latinis plerunq; contri. 'etfi Lippius Op. interpres merulus mafc.g.depifce ^ 
Apicius quoque 9. 9. ) hanc perfuafionem promouiire videtur. (malim per iota pen 
de aue, xs«ro<fi(^- de pifce dicitur, Suidas : cum tamen proxime ferio fidet: 
a nonnullis dicitur riccmpircts maiinus, Hcrychius & Varinus. Ego nomen ^ 
que pro aue reftcvfurpari puto: pro pifce vero «soTi/fpsv tantum dici communiter, Attice w > uljbuC 
Juro&merulaMaffiUcnfespromifcueRoquftudos(w<^a//M/rf.v.ui/c<)vocitaiu: HifpanicV ar r ^ Q[e d’. 
vtriufqi nomen Latinum retinent, Gillius. Merula turdo fimillima eft, nili quod nieru a ^^ ien duiii 
formam Iwbet* tincam marinam Veneti eoguominant, Manaaus, 3 ^^uis 
A 
