804 DeAquatilibus. 
dida,tefteEpxneto,Athenxus&Hefychius. , Plato in Sophiftis. K a* 
/xinot Kjvn (itjfi potius : ni (i *a/i/»,id eft,noua,legas.fed de noua Mileto nihil reperio ) M/ aht @- d ei~ 
rct BKJiiff.cLMayi pfcit pivnf Aoyoi>,jl ‘TrA.d.Tu/jaTV AetoCarsorou <3oi,Archeft. 
H.a. AioCctT&tOo/MZAorTOT&ySuidas. A«o>Ce(Ti^,»<Mf,(nimirum vt AsaHpof^cademfignificatione, viaregta 
& publica,) k, \yflU <riA*;^»%r,Helychius.fed pro pifce fcribendum MoCow©'. 
Asteria s,hoc eft ftellaris vel ftcllatus cognomen , non raix Ibliun fornix vni attribuitur , fed 6C 
galeorum : & inter aues accipitrum, aquilarum , ardearum : a punctorum & macularum varietate. Huic 
cognomini Af*®', id eft,lxuis,in accipitre quin opponatur, dubium non eft: inaliis aculeato potius in eo- 
dem gencre,viaetur opponi : vt paulo ante in R.: ia lxui diximus. Eft autem afterias nomen mafculini ge- 
neris primxdeclinationis,velutiadiediiinm : qualia in aliud genus non moucntur. itaque rede <*' l< * 
rsf tat dicitur: /3 atri r dvifia; non item : quamobrem Latine etiam non raiaafterias,fed raia ftellaris dixerim, 
apud Athenxum quidem ex Diphilo legitur » deifia Padit , neicio quam probe. Hic pileis Roma: vulgh 
Arfilli dicitur. Differt autem ab Arzinarello dido, (quem fecundam acus Ipeciem Rondeletius facit ) vt 
C o r. Sitard. ind i cauic. 
R AiyE oculatx lxuis ipeciera aliam quam Rondeletius dedit, inter piduras a Sitardo rniffas habeo. 
Latera minus rotunda funt in medio enim latera prominent velutianguli duo in rhombo figura oppoh- 
ti. roftrum etiam magis exertum eft. Aculei fere nulli apparent iis qui in cauda & medio dorlo funt exes- 
ptis,fi bene exprella eft pidura, 
Pharmacopolx&alij quidam Raiasex.iccare,5:fceletos earum in varias & admirabiles vulgo formas ^ 
effingere folent,cum alias,tum qu^ ierpentem aut draconem alatum prx le ferat.corpus enim nifledmit» 
caput & os distorquent,aliqua incidunt, aut circumcidunt : laterum anteriorem partem aliquousque te* 
fcindunt : reliquum erigunt, vt alas fimulet : & alia pro arbitrio comminifcuntur. Talem fcelcton oh 111 
mihi depidum,cum c raia fadum elfe ignorarcm,hic appofui. 
Asuc (firedeferibitur) pilds planus eft in mari Flandrix&Germanix(inquitAlbertus de anima- 
libus libro iy. trad. 2 .cap. 7 .) quem lingua fua ctflcc vocant: quem ego diligenter confideraui,& inueni ha- 
bere duos pedes & quatuoralas, (pinnas:)qux verfus ventrem &pedusflcduntur,(lcut alxauiumA c ' 
Caputautemhuius pileis, &colorpeliis,&fignracorporis, & fapor carnis > fereitalunt vtin raiapif° e ' 
Crura eius funt cartilagines fine iundura: & lubtus in pedibus habet foueas ; (acetabula quxdam ) vt f° r ' 
tius figantur. Cauda eius non eft vt raia: ,fed fimilis aliorum pifcium,nifi quod oblongior eft:& ante caU- ^ 
dam in loco dorfi.vbi ftringiturfolida pars corporis, quae eft poft concauum ventris, habet pinnam n 11 * 1 ' ? 
lem pinnis aliorumpilcium.fed valde magnam refpedu fui corporis. 
DE RANIS SCRIPTA HOC ORDINE 
S E V N T V R. 
Ex Rondeletio. 
<Dt Ranis in genere. De Ranis fluuiorum £gr riuorut/Li. 
‘ De Rana paluflngr venenata. De Rubeta fine Phrjno. 
Ut. i. 
eaf.it. 
4 DeCalamite . De Rana eoe! itus demijfa. De Ranadrjophjte. 
B E L L O N I l 
De Ranis diuerfls fleripta dedimus in appendice De Quadrupedibus outparis. 
Corollaria. 
/. 7 lanarum ditsiflonis Tabula in gcnere,emsj s explicatio. 
II. De Ranis in gener e flmul & d e fluviatili Ran a. 
I II. De ceteris Ranis diuerfis . 
4* 
I N 
/. 
2. 
?• 
/• 
LIBRO NOSTRO DE QJ A D R V P E D I B VS 
OVIPARIS, CAPITA HvEC J V N T. 
De Rana aquatica & innoxta : dcfliisquaad Ranas quantis m genere fleUanU. 
Ds Ranistemporartis afltuis. Q 
De Ranunculo viridi flue Rana calamiteaut drjopete. 
D e Rana flue Rubeta gibbofla,& altis mutis Ranis m genere. 
De Ranis rubetis, tum paluflnbttsjum teneflribus.Et de remediis contra omnes venenat 
Ranas. 
i. De Rana venenata fojflli. 
E RANIS (IN GENERE,) RONDELETIVS. 
Vmorh deledantur omniaRanarum genera. Quare cum plura & notiora maxime m P ^ 
ftribus aquis deganr,inter paluftria potius quam inter amphibia numerare vifum fmt. * T, 
autem earum elfe genera experientia demonfttat, vt&authoresipfi tradiderunt. j u0 j $c 
i diuerfis vatie & confuse exponantur, Ipfa enucliatc atque explicate docere °pe r sp r ^ Q . 
fuerit. A minimis incipiemtts.qus Gyrini dicuntur Plinio autore,qniim de Ranarum coitu & g el ^ 
ne loquitur. Pariunt minimas carnes nigras , quas Gyrinos vocant,oculis tantum & cauda inhg 11 •, 
pedes figurantur, cauda findente fe in pofteriores. Nicander, ficuti legitur in exemplaribus c xcU ^ ’ fl 0 > ’ 
vocat interpres iiitfls puTfayyt interpretatur. Prxterea Nicander in Alexiphannacispr 11 ^ 1 ^^^ 
nominat.deinde jc»?or eiusdem fpeciei,qux fruticibus verno tempore adhxrelcit. Quo loco c 
Graecus tradit duo genera elfe ayav,id eft ranarum , hybernas & xftiuas, ex quibus xnmx c o ^ ^ 
innoxia: funt,hybernx mutx & mortiferx.vel fic. Phrynus pro vocali fumitur : funt enim ^ 
mc vocales, diferiminis horum caufa dixit Phrynum pro vocali. Eft autem Ranx 11 milis, fed ocu ^ ^ 
iotibus, arundinum fruticumque radicibus adhxret Phrynus. Hxc Scholiaftes. Qux cum p 11 re it» 
quam lucis rei adferant, nos perfpicue,vt opinor,ficdiftinguemus, vt Ranx fint quxdain q LlX v iiS 
