866 ' De Aquatilibus. 
AeusArifat. Singularibus Obferuationibus. Idem hic forte aut cognatus eft ferpenti marino rubefcenti Ronde- 
letij. Cum multi fint marinorum ferpentium fpecies, Germanice communi nomine omnes eer- 
fcblangen, vel Metrnatern appellabimus. Serpentes marinas vidi, quarum color ad Congrum aece eret * 
roftruin longum & tenue elfet: anterior corporis pars fexangula, a ventre ad caudam quadrangu a 
pertineret, Gillius. Verum hxc animalia Rondeletius non ferpentes mar. Anftotelis , ed acus 
ab eodem didas elTe oftendit. Aibertus Magnus ab initio libri quarti de animalibus, aquatilium ge- 
«eradiuerfa enumerans : Odauum (inquit) ferpentinum vocatur, eb quodfitfimile colubro, tt in- 
ferius capite odauoc Conftat in mari elle animal exangue, ferpentinum, quod iimile videtur elteier- 
penti qui vocatur tyrus: & eft rubri coloris, habetq; alas pinnularum confequentes (e in corpore luo, 
& mouetur motu alarum .& hxc tamen videntur elle continua interiori fuo.quare lfta non lunt eadem , 9 
cum pifceferpentino, cuius fupra meminimus, fed accedunt ad ligni naturam , minus tamen quam 
pricedentia. De ligneis autem (vtipfe nominat) aquatilibus, ideft zoophytis quibufdam, pluiaao 
initio eiufdem capitis feribit. , . , 
In Balchico vel Succico Oceano flaui quidam ferpentes marini repenuntur, triginta aut quadra- 
ginta pedes longk quinifiiritati, nemineinlxdunt. Eorum iconem Olaus Magnus in tabula lua x. 
deditiuuufmodi. 
I n eadem tabula ad b. d. alius ferpens mar. ad centum aut ducentos pedes longus , vt defcriptio ha- 
bet, (vel etiam trecentos, vt numerus iconi adiundusprile fert, ) circa Noruegiam interdum app* 
r«, mar i tranquillo infeftus nautis, adeo vt hominem quandoque enaui abripiat. Namm ab eoim aol 
ui aiunt tantam, quantx fere in noftrisfluuijs aut lacubus maiores fieri folent,quat mercium vettw* ^ 
deftinanrur, inuolutam fubuerti. fpiras fupra mare tantas aliquando erigere, vt nauis per ynam tra» 
irepoiTet. Figuram, qualis in Olai tabula eft, appofui. 
Ex Germanico Schtltbtrgeri cuiufdam Bauari Afonacenjis libro , Deperegr hiationibus fuit 
quM capiitms a T urcis obimt, nuper evulgata Francf ordia. 
Pugna ferpentium aquatilium & terreftrium. 
I n Regno Genyck vocato vrbs eft nomine Sampfon. Eam, quo tempore ego apud Vfeiafitam Tur- 
earum regem eram, colubri aquatiles, & ferpentes terreftresinnumeri,circunquaque per miliari® 
re fpatium circundabant. Venerant autem hi e fyluis,qux multa (iint in vicina regione Triens* <£#, 
da: illi vero e mari. Hidumcolligunturper nouemdies, nemo prx metu ex vrbe egredt a- 
baf quanuis nec hominem nec alia animalia Ixderent. quamobrem vrbis ac regionis P nn 5 e P 
quifquam etiam hominum eos Ixderet , edicebat : non fine milu diurno rem adeb mirabilem & b 
alicuius mutationis figmini euenire interpretatus. Decimo die duo hic ferpentium gen el »‘ n aU - 
tum diluculo conflidum, ad Solis vfque occafum produxerunt, quo ammaduerfo, princeps cu ^ cf - 
cis equitibus vrbemegreifus, pugnam fpedare voluit, cedebant autem aquatiles terreftnbus. i ^ 
fusmvrbem, ac poftndie fummo mane denuoegrelfus , nullos amplius viuos, fed oculorum t 
ferpentium odo millia reperit. quos omnes ferobe defedla, humo tegi curauit: & W eiaiitae reg * e p- 
ea vrbe potito, rem omnem literis nunciau it. qui hoc oftento tanquam profpero libi & teliciap 
Eftm Norduegialacus Mos (Jk&noftri paludem appellant) in quo apparet ofteatum ferpens 
