De Squillis. Lib.IV. 
m 907 
rugia: Scpamochig: a noftris caramote ,(vt partta ft]ui!la,C ar * mot '') 3 b alijs longouftin,aBurdegalenfib. 
feruata vetereappellacione fquilles. 
Ei: hac fquilla palmi maioris longitudine. Crufta tenui contegitur, l^ui , candida, nonnunquam ex 
albo parum rubefcente:co£ta vero tota rubefcente,inftarcoruu pellucida. Habet e dorfo enatum cor- 
nu in fronte,ferratum , furlum recuruum , illius denticulatx afperitates in fuperiore 8c inferiore funt 
parte, non in latcribu: veluii in aftacis & fquillis latis. Oculi cornei funt fatis prominentes .quibus 
fubiedla pars caua e '1 cochlearis modo. Cornua quatuor habet,duo bene longa, tenuia, dexibiliaque, 
hisaliaduobreuiorain fiur.rnodmifa.Elateribus veluti alae exoriuntur paruf, albae, radio fiue aculeo 
innixar.Gs tuoris appencf ccs cuiufmodifuntinlocufta &aftaco. Pedes quinos habet» praeter hos bra- 
, Q chia duo qui incal :.ir terminantur,pedes terni , qui hec fequuntur , parum diuifi fune, bini S: vltimi 
indiuiii.Pofteriorpa s pior liqui corporis craffitudine & magnitudine longa, feptem tabellis con- 
flans in pinnas quatuor delinit, e quarum medioextat aculeus latior quam m fquilla gibba. Supina: 
cauda: appendicibus, cot undi pariendique modo,pai tibus internis efupcrioribus non differt. 
Carne tenera eft, dulci, bonique alimenti: fatis nutrit, hedbicis & atrophia laborantibus cibus vti- 
liffimus. 
Squillam Kfayyov* nos re&e repraefentafle demonftrare oportet. Ac primum, cum cruftatorum ani 
nuntium quatuor fini genera , ( vc pnus ex Ariftotcle oftendimus,) nulli potius quam fquiliarum ge- 
neri fubijcihiucperfpicuum eft. Ea enim quam exhibemus lamis eft Iqctrfta toto dorfo afpera: chelas 
antepedes non habet vt aftaci cauda eftprotenfa, non rotundo corpore, &c fine chelis, non eft igirurex 
cancrorum genere. Quare fquillam effe neccffe efimon latum quidem , neq; calatam , vt corporis fpe» 
cies & laeuitas fine vllacxiatura oftenduntmeque paruam que maior nunquam fiat: nam ca longe mi- 
nor eft,quam paulo poftexhibebimus:neque gibbam. quia gibbo caret. His omnibus accedit nota cer- 
ti ffim a ab Ariftotele tradita qua fquilla crango a fimilibus internofeatur : Xai « ** j >j xvcptj-r iui>sa#\ 
•ftiqiyt# Se xgflsyyij •Mifuyi» lp' fcw* . c* 1 1 *'<»«: >i it witw aimS. * '.a»6tSSt{ Jpi<pi-nt>a t r$klw etu» 
7 «f :'.u^'i3|v.Sqiullagibba caudam habet, & pinnas quatuor: totidem (TnttJemnr.neJtinGra 
co)Sc crangon in vtraque cauda: parte,quarura medium i 11 vtrifquefpinofumeftfiue aculeatum, fed in 
crangone latum , in gibba acutum. H^c nota in vtraque fquilla > Scctangooe de qua nuncagimus,& 
ingitbadequamoxeuid-“tuiffi.naeft:& veriffimam eflecomperirt.qui pidfas anobis fquillascum vi- 
uis contulerit. Haec funt qux fidem faciunt fquillam crangonem redftc nos ab alijs diftinxifte. 
B 
A Squ 
CTaVgOh . 
hii.ii». 
• 7 - 
10 
IO 
DE S Q^V ILLA GIBBA, RONDELETIVS. 
Cognitis fquillis latis, calatis, crangonibus, facile eft re • 
liquas duasagnofeere. gibbaenim , fuogibbo-& parua, fua 
paruirate fatis fefe produnt. ( xuPvt tuonort.cn [ tu citffertntta, 
x*gj< vtro nomen r/7, ) a Grxcis,^ Gazagibba fquillare&e voca- 
turi noftris caramot, ad diferimen crangonis qiumcaramo- 
teappellant.A Santonibus de lalante, quod xgris plurimum 
foleant apponere. iParifienfibus cheuretes.i Rhotomagen- 
40 fibus falecoques. 
Gibbi; fquilla: crangonibus tenuiores funt, maxima: in cauda extrema. in fronte cornu geftant vel- 
uti crangones,magnum pro corporis ratione. Oculos, alas, pedes, cornua, os, oris appendices,interna 
omniafimUiacrangonibus habent, caudieinUiUmin tumorem erigitur, vnde illi nomen.abhoc tumo- 
re cauda tenuior & gracilior elTe incipit m pennas quatuor definit: harum medium acutius eft,quam 
in crangonibusjvt ditium eft: qua nota, & g obo icrangonibus fquilla di ftinguuntur, Hyemeprae- 
farumcapiuntur maxima copia in Santonum htoribus. Carne funt dulci & tenera. Viu? colore funt 
#ufco,muiufqueaIbo quim crangones,co<ftx rubefeunt. 
Deuorantur i reliquis pifeibus fcd mortem luamgrauitervlcifcuntur:comu(frontis)en ; m elatum 
defurfum recuruum palato deuorantiuminfigunt,&ficnecant,vnde fquilla hac pro efcavcu- tur pi- 
Jefcatores.Abealuputninterficicecinit Oppianus:Squillx,inquit,exigu 5 &imbecill?fort ffimim ho 
ftemdolo perimunt, lupum fua voracitate infignem: nam cum neque fugere, neq; xquoMaitedimi- 
carepo(Iiut,deuorat<; acuto frontis cornu medium palatum ita vulnerant,vt etiam liimtio id negligat 
lupus, tandem tamen moriatur. 
Kxfiiit <4* oAiyuM fjjfi jj KW otAxlu) T tfOKl xfXu SoAonn njf ctXy.tptov wAeotv ly^wo 
A«/3^i»iK*,ir(pJr6^^<nv Sfax-At* XetGfOtriuiytnv. Ol ufyl fi cort£</[ittn, ufii &iw*<n AxGitOOf 
Kxalcfor : Taui i‘ Quyei* /xx^icSty- O *V ■aipvxm Qavtixc. 
«^i^advTK 'iffoi [xtt^unv oSonruv, aVS * fxpx k 
^/uTrl-in.^TO, Te cp.m TiK-iTcu a*(>K t'x.xi(pctA>i;> 8CC. 
Non negarim fquillam crangonem cornu idem efficere poffe, fed cum fquillis paruis id tribuat Op 
pianus,de gibbis potius intelligendum cenfeo:nam qux minima: funt, cornu carent. 
Eam quam propofuimus fquillam gibbam dIe,conuincit tumor ille caud$ initio, medius inter cau- 
d* pinnas aculeus acutior &anguftior quam in crangone: magnitudo, quaparuasiquillas fuperat,» 
quibus etiam cornu frontis difcernitur. 
Elixantur gibba: fquillx in aqua & ex aceto eduntur. Vel in fartagine friguntur.hedicisincibomi- 
fum in modum conferunt, & longe delicatiores falubriorefque funt quam locuftx vel aftaci.Non mi- 
Dus adferunt conui uis Afif uupav quam locufts. 
D £ 
(F) 
B 
(F); 
«o 
D 
f 1 ^. 2 . ficAi— 
6ow.av. 
Hos vtrfui 
Latine repe - 
ries in infra tn 
Squilla gibba 
Eellonii. 
* Lippitu inter 
pres videtur 
tyife Alt’ 6’ 
ec/xx. vertit 
enim turma- 
tim . 
A OenuinaM 
fquillam gib- 
bam a fe pro- 
poni. 
F 
liii 2 
