* De Thuimia Lib. IV*. 961 
genere^ de quibas deinceps tra&abimus, {fecundam A/e Glauci vocatam tbcciem teter cyaneos t vulgo pala- 
mtdt vocari Jcribit: & pompilum, quoque pro ptiimyae vendi. ) Clim igitur milia, omnino nota fit, qua 
thunnus quem hic depinximus, a thunno Ati ftotelis di fetepet, eum hoc capite plancexprellifle, affir- 
mare noudubitahnis. Nequeidomittendum> fine caufa reprehendi Ariftotelemaquibuldam, ( vt Bel- 
lanto >) quod dixerit pelamydas in thunnos mutari: illi enim non redo thunnum vulgareih ( Onymim 
'futo intellegit. hunc enem vulgo T m vocare [arebit) pro thunno Ariftotelis vfurpant. Et Ariftoteles nunquam lib s d- ’ 
dixit pelamydas in thunnos mutari, fed oftendere voluit eiu idem piicis diuerfa nomina pro diuerfax- :et. 
tate.cum dixit paruos thunnorum foetus cordylas appellari, qiix Ponto exeunt foetas comitantes, 
eodem redeuntes vere, cum fam fatis accreucrint pelamydes dici, pelamydibus veto maiores annovao 
to thunnos appellan, in quo quid erroris eltcpolfit non video. Id equidem falfumeile crediderim , quod c " jf - 
feribit thunnos non diutius bienno viuere.Sfd id ex pi fetorum potius quam ex fuafententia profert, 
quod fatisverbaipfiusdeclarant.Pelamydas&thunm-Sldem Ariltot. lib. /. dehift. aninh. cap. to.au- ^ 
toreftinPonto parere, nec vfquam alibi'. Ht thynni, pelamydes, amix Pontum fubeunt vere , & xfti- 
uant. Plinius- Thynni intrant e magno mari Pontum verno tempore gtegAdm, nec alibi fetificant. 
Rurfus Ariftot.yCrtatemenfelunio thunnis circa folftinumpam Et, Coeant thunni & fcombrimen- ub s>.e*t> n 
fe Februario poftidus, pariuntlunioante nonas. Qux fi vera funt,nefcio quomodo confentire pof- ub. 3 . de hifi. 
lunc cum ijs qua alibi iple feribit : tl'j v 0iuw<f*T»§ ran-f, *>huiluoT' tk -pix, nxi'- c-J'* u* awf~i 9 w,JW^s- amm cap i 
KetnKveiy, sji {j&idf/j jArof r merulim * 'sro i ideftThynnis femel paritt led 
quia partem prxmature partem fero producit, fetificare bis creditur. prior eius fetus eft circa De* 
i0 cembremante brumam: alter vere. Vbi ante brumam diximus, Gaza abrufna nonrecT; veltit, fiqui- eap.g. 
dem ®c?T^aTwv legendum fit: \g07nx .; enim Grxcifolfticium vocant: Decembri vero meufe folftitiutuefl 
hyberuutn, cuius dies bruma a Latinis dicitur quali / 3 ^xyi) >/uecp, id elt, breuis dies. Eft enim is totius 
anni dierum breuiffimus.Porrb per mihi mirum videri debet, thunnos nufquam alibi quam in Ponit 6 
parere. Fateor equidem paftum iilic partumque tum commodiorem, tum vbcrioremefie, propter dul- 
cium aquarum copiam, quibus thunnos quanuis natura carniuoros deledtari, &pinguefcere nos ipfi 
experimur. Quum enim magna: frequentefquepluuix fiunt, thynnos acq; conflmiles pifces pinguio- 
res , crafliorelq; habemus. Sin ficca& fqualhda fuerit anni conilitutio, macros & tenues. Huc accedit 
beluarum mannarum, quxpifcibusufeftiflimxfunt, raritas: nulla enim in Ponto eft prxtcr phocam 
& delphinum. (C&ftigandus enim eft A rift. locus lib. 8. de hift. anim.cap. 15. Xi/w nfj 
jo 1 $, t' i» rSmrrei. Vbi Gaza $u>mu »)•; legit. Legendum vero$*»*itf exPlinio, qui focam hunc Phie*. 
Ariftot. tranftulit. In Pontum nulhnntratbeftialpilcib. malefica praeter vitulos 8c paruos delphinos.) L‘b-9- cap. tfi. 
Hxc inquam fateor. Verum fi ideo in Ponto folum parere exiftimantur, quod nulii parui alibi repe- 
riuntur, neceflaria ad id concludendum caufa. hxc rniluefle non videtur: nam nec in Ponto, nec alibi 
paruos admodum vix reperiri puto, cu sn pi fciu m gen us omne prxei pua celeritate adolefcat > maxi m e 
in Ponto, inquit ex Ariftotele Plinius, lam verb fi thunnos hyeme parere verum fit , vc loco vnenrius a - 
citatofcripfit Ariftoteles, ijdcmque hyeme lateant imis gurgiti bus, vnde pofteapinguiflinu fiant, vt 
idem Ariftoteles autor eft nihil mirum paruos thunnos vbiqjnon reperiri. Sed de hacreftatuacquiuis m s . dehrH. 
pro arbitrio. Thynnus poftanfturum melior eft. tunc enim cedro cieri definit, ob id xftate deterior eft, F cap.tj. 
Inmaxinoftro vere Sc xftate thynni capiuntur, fed in Hifpama & lftouincia naulio plurcs. Vidi Romi E 
40 thynnos qui hyeme capti elfenc. Subeunt aliquando flumina: nam AgathWol i vifitiint qui a 3 pontem C 
vfque confcenderint, qui a mari aliquot pafliium milibus diftat. Quare verum; eft iliudPlinij: Asiuii 
tantum ac inari communes thynni, thynnides, filuri, coracini, perex. k. 
DE PELAMYDE SARDA, VEL SARDA 
fimpkciw , ‘I/andcletiieu 
f 
Inter Pelamydas Sardam numerat Plinius. Eam efle ruto quam noftri'& Hifpani bizenomine 
commuui cumamiaob fimilitudinem vocant, nonnulli p>go. ^ 
Pifcis eft Pelagius, thynno, colix, amiar corporis fpeciefimilis rcute Ixui &c fiuc iquarnis, excepta 
4 c ea parte quxk pinnis qux ad branchias (unc tegitur: ea enim tantum fquamas habet , qua nota a pe!a- ® 
myde vera feu thynno Ariftotelis differt. Carnisetiam teneritate infervor,ac dentes maiores magifqne 
in os rccuruos,quam thunnus habet. Reliquis omnibus adeo iimihs cft filperioribus , vtuifi propius 
infpicias, hanc cum illis facile confundas. 
Hanc Sardam elTe colligo ex Plinij Athenrique verbis. Sarda enim , inquit Plinius , pelamys lonpa A 
eft. At hxc quam exhibemus, pclamyd i tam limilis eft,vt eadem plane evTe indicetur. Neque ' eib cor- 
dyla eflepoccft, cum pelamys longafit: neque thynnus, quitotus lxuiseft, cum hxc fquamas ci ren 
branchias habeat: neque apoledfus, neque triton, neque orcynus. Sunt enim pelamydes maximx/at 
(arda colix magnitudine fimilis, authore Athenaeo. Thynnis etiam pelamydibafque fardas com unxit ll ‘°- j 
Galen.lib. 3.dealim. facult.exijfqucprxftantiflimafierifalfarnentafcribit. Exhis liquet piicJcnlnm 
qui linguanoftra Sarde nominatur, minime veterum fardam eire,ne quis ob nominis affluitatem tu er ~ 
rorem inducatur. Sed de hac fuflus inprxcedcntibus, capite de trichide & trichia. 
