De Thjmallo. Lib. IV. 
Tro vna Tbymalliicont a lyondeletio exhibita, iueu mjl^aipo fuimus, vititu quidem bifcif, Gda Jiucrjispiib- 
rtbiir: non vno tempore nobit exprejfu.jn vtraqne Irneam qHtta brtmhijs ad cattdam dt- 
fcendit, defidero. &c. 
10 
20 
40 
fio 
D E* E O D EM, BELLO NI V S. 
In Ambrafluuio Italis Melignanumo- 
£to i Mediolano ftadijs alluente, Thyma- 
lum pifcem capiunt,in qua maior non eua- 
dit,quam qui lequilibram ad fummum pe- 
deat.Truttacei generis eft, apprime delica 
’ tus,quem vulgus Themerum vocat: atque 
hunc auri arenulis ac ramentis inAdanu- 
minevefei autumat. 
Omnes eius pinns atque ipfum corpus 
quodammodo mutam referunt. Laterali- 
turis nigris ac frequentibus fuggillata, vt 
Carpio.Lineas redias in fquamts vt Myrtus 
habet.Caput in acutum tendens, vt in Stre 
gis velSouettis fit. Pupillam oculi minus 
rotundam: branchias valde fi plices, v- 
trinq; quatuor. Linea qu^ eius latera fecat, 
& fuperiori branchie angulo fpineo oritur, 
&redla ad caudam prstenditur. Linguam 
oftendit albam:dentibus caret, imone vilis quidem ipforum rudimentis praeditus eft. Pedis longitudi- 
nem non excedit, nec trium digitorum latitudinem. Mediocris magnitudinis Myftum refert . Pinnas 
habet fubflauas, ventrem pallidum: tergus ex liuido in opacum tendens branchias vt Harengus vel Sar 
dina,folidioribusbarbulisobfeptas:qo<jetiamadfauces rirca orificium Oe/ophagiafperitatibushor 
rentyvncinatifq; olficulis conftant, vtin pifiib.mar.dxftum eft, quibus cibum recipit , quem m ftoma- 
chumdemittat.Multa pinguedine omnia ents inteftina obnoiuumur. Cor tam exiguum habet, vt ne 
quidem cor ei ineile credatur, vnicus eft hepati lobus, ftatim vbi gula finit ftomachum ampledtensjin 
quo exiguum fellis rudimentum vix apparet. ^ r 
Pppp a 
fi 
Vefci" 
