— 63 - 
elke processie, in grachten en moerassen weet te vinden, om 
de straten te versieren. Het Lisch (fig. 30) is eene langlevende 
éénzaadlobbige plant, van de familie der liscbbloemigen 
(irideae). Zij heeft lange, drijkantigc, rechtstaande bladeren, 
een weinig achterover gebogen en aan een zwaard gelijkende; 
hare kleur is van een schoon groen ; op het einde der lente 
komen er soms, volgens de verscheidenheid, uit den top der 
bladeren, of op eenen langen, ronden bloemstengel, fraaie 
gele, donkerblauwe, purperachtige of violetkleurige bloemen 
fe voorschijn. 
De wortels, welke men door opgieting kan bereiden, zijn 
buikzuiverend en hebben weinig of geenen reuk, maar eenen 
bitteren smaak; diegene van het geel lisch hebben eene 
samentrekkende kracht en worden daarom door Lobd en 
t>odoneus voor buikloop, bloedspuwen of ander bloedverlies 
‘>angeprezen. 
De I.ni>ieii. 
LUPINE. — LUPINÜS. 
De Lupien, wolfs- of vijgeboon (fig. 31), behoort tot de 
femilie der peulvruchten (Icguminosese) en tot de klas der 
^Weezaadlobbigen met meerbladerige bloemkroon. Deze 'zeer 
''ötte plant is afkomstig van het Oosten en Zuiden en wordt in 
*^nze hoven soms als sieraadgewas aangekweekt. Er zijn menig- 
'^aldige soorten, waarvan de witte en gele lupien de bijzon- 
derste zijn; zij draagt op ronde, holle en harige stelen, veel 
8‘‘Oote, witte, blauwe of gele bloemen, die in Mei en .luni een 
eindaar vormen; de bloemblaadjes buigen zich bij zonnen- 
endergang langs den stengel en het rondachtig plat zaad 
bevindt zich in lange haarachtige schelpjes; de bladeren zijn 
d*ep, als vingelingen uitgesneden; zij zijn langs boven groen 
‘'n langs onder grijs en wollig ; zij zijn zoo vettig, dat men er 
barren en rijtuigen kan mede smeren, en gansch de plant, 
