66 — 
groeit het als onkruid op akkers en zware velden, en ook we) 
langs wegen. In hoven vindt men meer het dubbel en zelfs 
driedubbel Moederkruid en alsdan is het eene langlevende 
plant. Hare bladeren zijn dubbel, zeer fijn gevind, diep uit- 
getand en van eene bleek-groene kleur. Zij draagt in Juli, 
Augusti en September, op den top der stengels, witte geurige 
bloempjes, waarvan de blaadjes tegen den stengel terug- 
geslagen zijn, latende alzoo in ’t midden een geel knopken of 
bolleken zien; dit geschiedt vooral bij de enkele, als de 
schoonste bloei voorbij is. 
De bloempjes bezitten verzachtende hoedanigheden voor dc 
maagpijn, en weêrhouden het zenuw- en krampachtig braken 
en overgeven. Het is een inlandsche middel tot koortsver- 
drijving, welk men ook als zweetmiddel, door koking of 
theevormige opgieting kan gebruiken. 
Het Moeclei-koorn. 
(Wolfstanden. — Zwarte Broodjes. — Sporen. — Hannepooten, etn-)- 
ERGOT (seigle ergoté). — scleuotium. 
Voorzeker, mijne leerlingen, hebt gij dikwijls het misvormde 
zwart graan (lig. 33), dat zich bijzonderlijk in den i'Oggc 
bevindt, opgemerkt en beschouwd? Dat noemt men moedor' 
koorn, brandrogge, sporen enz. Dozen laatsten naam heeft 
men het gegeven, omdat het, van vorm, op de sporen dei’ 
hanen trekt. Deze plant behoort tot de kiem- of zaadlobbe- 
loozen en tot de familie der zwammen (fungi); zij is veroor- 
zaakt door moslen of beschimmeling, welke zich op de graan- 
korrels ontwikkelen; het Moederkoorn heeft eenigszins den 
reuk van gebraden vleesch, doch zijne aanwezigheid is slecht. 
