- 7“2 - 
schelpjes vervormen; deze dragen grof stekelachtig zaad, 
terwijl de andere soort een fijner zaad geeft, van eene zwarte, 
bruine of roode kleur. Eene lichte wrijving van het kruid of 
de bloemen, tusschcn de vingers, geeft door den reuk, den 
naam der plant te kennen. 
Boven de geneeskundige hoedanigheden, hierboven aan- 
gehaald, wordt de gemalen mostaard met roggenbrood ge- 
mengd, om als treksels gebruikt te worden; eene groote 
hoeveelheid ingenomen kan een lichte afgang te weeg brengen. 
I>e Muuthc. 
MEN THE. — ME NT HA. 
In hg. 37 zien wij eene Iweezaadlobbige plant met één- 
bladerige bloemkroon, van de familie der lipbloemige(labiatem). 
Deze langlevende plant groeit in hoven, langs grachten en 
beken, en in vochtige onbebouwde gronden. Zij heeft wit- 
achtige, violetkleurige bloemetjes, welke in Iroskens boven 
elk blaadje, rond den stengel geplaatst zijn; zij bloeit in 
Augusti en September en is aan haren sterken reuk genoea- 
zaam te kennen. 
Men onderscheidt er menige .soorten : onder andere, de 
veldmunt, de wilde munt, de watermunt en de pepermunt' 
alhoewel allen dezelfde hoedanigheden hebben, is de laatste 
toch de ki-achtigste. Allen zijn prikkelende (i) en aangename 
maagversterkende middels; zij oefenen eene haastige en leven- 
dige hitsing op de maag uit, geven kracht en warmte; zij 
worden rnet voordeel gebruikt tegen kramp en wormen, in 
(I) Vemel en Dragon zijn ook prikkelende middels voorde maa-^ 
en vvorden veel tot opleggen van groensels, ajuintjes en komkommers 
”««7’wAr£T vn'’“®^’i Rozemarijn, Tliijm en Koriander- 
sp£èn ge^ligd ^ prikkelende specerijen, bij de 
