- 74 - 
De IVetel. 
ORTIE. — URTICA. 
Het verwondert u zeker, mijne kinderen, dat ik u van den 
Netel, als geneeskundige plant wil spreken, een onkruid, zegt 
ge, dat van iedereen vei'aclit en geschuwd wordt. Nochtans 
verdient het niet zoo misprezen te worden, want boven zijne 
geneeskundige kraclit, kan het op puinen en in magere zand- 
gronden, als een zeer goed melkachtig dierenvoeder gekweekt 
worden, en twee- driemaal ’s jaars eene overvloedige teelt 
geven; dit zou men van klavers niet mogen verwachten; de 
koeien eten daarenboven gaarne dit groen, wanneer het jeug- 
dig en verslenst is. De stengels kunnen daarenboven gesponnen 
cn zelfs tot fijnen neteldoek verwerkt worden. 
Het is eene krooulooze tweezaadlobbige plant, van de familie 
der kaljesdragende (amentacem); de groote Brandnetel (fig. 38) 
is eene langlevende plant, die zijne mannelijke en vrouwelijke 
bloemen op afzonderlijke planten draagt, terwijl de kleine Netel 
éénjarig is en beide slacht van bloemen op denzclfden stengel 
draagt. 
Een afkooksel van Netels is goed voor borstwater en hoofd- 
waterzucht; eene geeseling met Netels (tingels), doet het vocht 
der kliertjes onder de huid vloeien en brengt eene ontsteking 
te weeg, welke het langdurig rhuraalisine, flerecijn en zelfs de 
lamheid kan verhelpen; 't is alzoo dat dit aardig, en weinig 
aantrekkelijke middel de vesicatoi'ien of trekplaasters kan 
vervangen en zekere huidziekten kan genezen. Indien men een 
zachter middel wil, stoote men de Netelen klein en leg men ze 
op de met rhumatisme aangedane deelen (i). 
(1) Durantus raadde aan, netelbladeren te stampen met een weinig 
zout, cn dit op de beet van dolle honden te leggen. 
