84 
Het Sint-afniiskeuid. 
M I L L E - I' E R T U I S. 
HYPERICUM. 
Ik wed, mijne leerlingen, dat er onder u zijn, die het 
Sint-Janskruid (lig. 44) reeds kennen; dit gewas werpt ver- 
schelde stammetjes of stelen lot op cene hoogte van omtrent 
drij decimeters uit; het groeit in droge gronden, langs wegen 
on in bosschen ; het draagt des zomers, maar vooral in Juli 
en Augusti, gele vijfhladerige bloemekens. De zijtakjes zijn 
twee cn twee geplaatst en maken met den moederstam eeiic 
schuinsche richting uit; de breede bladeren dragen veel 
kleine vlekjes, die bij het zonlicht als kleine openingen schijnen 
te wezen. Het Sint-Janskruid heeft weinig reuk, maar oenen 
bitteren zouten smaak. Het klein lijn zaad bevindt zich in 
langwerpige zaadknopjes; de wortel is hard en houtachtig- 
Fig. 44. — Sint-Janskruid. 
