— 30 — 
en ook in het wild zien groeien. Het is cene tweezaadlobbige 
plant met meerbladerige bloemkroon, van de familie der 
vetplanten (grassulacom). Ziet. hare bladeren zijn bleek-groen, 
dik, harig, roosvormig geplaatst, breed aan den voet en 
scherp langs boven, waar zij een roodachtig puntje hebben. 
Soms geven zij oenen rechten, en tamelijk langen stengel, 
waarop, in .Inli, purperroodc bloemen komen. 
Met de bladeren dezer langlevende plant, kan men eenc 
soort van zalf maken, welke het speen verzacht. Ook kan men 
de blaadjes met azijn koken en dit sap met honig verzoeten, 
om in keelontstekingen er mede te gorgelen. 
Oe liuivelsbete. 
SÜCCISE of MORSIIRE DU DIARLE. 
SUCCISA of MORSUS DIABOLI. 
Ik ben zeker, mijne leerlingen, dat gij de plant (fig. It), 
waarvan wij ii van daag gaan spreken, «‘eermaals bemerkt 
hebt zonder nochtans haren naam te kennen. liet is de 
Duivelsbetc (soort van schurflkruid, seabiosa), cene tweezaad- 
lobbige. langlevende plant, met édubladerige bloemkroon van 
de familie der kaardachtigc gewassen (dipsaceai). Dit kruid, 
dat gaarne op zandigen turfgrond wast, en ook in slootkan en 
voorkomt, heeft oenen vierkanten stengel en iets van het 
Citroenkruid (zie bl. 28), doch het blijft veel minder en valt 
langs den grond; de bladeren zijn tegenovergesteld en in hare 
oksels ontwikkelen zich kleinere stengeltjes, die van in den 
beginne twee blaadjes vertoonen en eindigen meteeneaar, m 
vorm van hoppebel, maar die in plaats van hangend, recht- 
staande is, en waarop blauw-purperc, «"f 
Mei Juni en Juli, te voorschijn komen. Deze behelzen 3 , o 
draden en één stampertje; het kruid heeft geenen reuk, maar 
