— 20 - 
del eeeft sterkte en kiacht aan de maag en bevoordeeligt het 
zwèeten; doch men mag deze plant niet gebruiken, wanneei 
de maag ontsteken is. Zij wordt ook aangeraden, als behoed- 
middel- legen besmettelijke of gevaarlijke ziekten en ook tegen 
vergifir De bladeren gestampt met die van de Wijniuit (zie 
verder) worden ook op beten van honden en slangen gelegd. 
De wortelen en zaden worden met de Gentiaan tzie verdeiO 
theevormig opgegoten, of wel, op genever of wijn te trekken 
gezet ; men heeft ook siroop of coimrve van deze plant. 
Het wild Engelkriiid is kleiner, doch heeft omtrent dezelfd 
eigenschappen. 
De Anijs* 
ASlS. — 1‘IMPINELLA. 
De Anijs of Bevernel (tig. S) is cene tweezaadlobbige: 
plant met meerbladerige bloemkroon, van dezelfde famili 
als de voorgaande plant. Bij voorkeur groeit de Anij^s gaarne 
op tiooge weilanden, langs grachten en struiken. Te recH‘| 
wordt hij in vele hoven gekweekt, want boven zijne sterke,, 
eigenaardige welriekendheid, is hel eene bijzondere plant, div 
de melkvorming bij de dieren te weeg brengt; ook wordt ziJ 
door het vee gaarne gecten. De Bevernel heeft ronde fijn'j 
gekeiTelde, en diep-uitgetaiide bladeren, wier broeden blad', 
stengel aan eenen knop of middensteel groeien; deze knop 
even als de bladstengels zijn bleek-groen; de bladeren gelijken 
eenigszins aan die van Peterselie (zie verder); doch, zijn 
zachter en molliger. Het is cene dónjarigo plant, op wicot 
middenstengel in Juli en Augusti witte of blecke bloemeken- 
wassen; haarwortel is tamelijk lang en aan hel uiteinde ccn 
weinig vertakt. J 
Het zaad geeft versterking, kracht en hitsiiig aan de maag- 
vergemakkelijkt alzoo de spijsvertering en kan diciisvolgen- 
tegen buikpijn aangewend worden. De vermaarde Lobel raadd“ 
