- 18 — 
bloemen. Hij groeit gaarne in zandgronden en is bijna in 
eiken tuin, om zijne welriekendheid, te vinden. Hij beeft 
eenen wolligen, witten stam, voorzien van geurige bladen, 
die langs onder zilver- en zijdcachtig zijn; zijne kleine, gele 
bloemboofdjcs, die in .luli cn Augusti te voorschijn komen, 
zijn een weinig hangend. De zce-alscm is hier eene verschei- 
denheid van; beide behooren tot de familie der samentelende 
gewassen (syngenesia). , . , 
Deze plant, die eenen bitteren smaak heeft, verhaast den 
omloop des bloeds en verwarmt diis de lichaamsdeelen; zij. 
vergemakkelijkt de spijsvertering, versterkt de ingewanden, 
verdrijft de winden cn oók de wormen. Met het .Moederkruid 
(zie verder) gemengd, heeft zij cene sterke kracht tot koorts- 
verdrijving. 
Eene wassching nnet het afgekookte sap, aan paarden en 
hoornbeesten toegediend, behoedt ze tegen vliegen en dazen (i). 
Men kan de bladeren en krapjes bloemen dezer plant door 
weeking of afkoking bereiden ; ook heeft men alsemwijn en 
alscmbitteren. , , 
Voor blauwe plekken, veroorzaakt door vallen of slagen, 
raadt men aan de gestampte bladeren van dit kruid met een 
weinig honig te mengen en er dit papje op te leggen. 
(1) Ilot St-Janskruid (zie verder) heeft hetzelfde uitwerksel. 
Men raadt ook aan eenige druppeltjes olie van den cedergenever- 
boom (verscheidenheid van den Juniperus) aan neus, borst en ooren 
te strijken. Deze stinkende olie kost slechts eenige centiemen en is 
bij de apothekers verkrijgbaar. 
