100 — 
maar meest in hoven, als sieraadplant, aangekweckt. Haar 
rechte, ronde en gladde stam bereikt eene hoogte van 80 ii 
90 centimeters. De langgesteeldc bladeren zijn scherp en diep 
uitgesneden en gelijken aan vijf smalle l•iomkens; hare kleur 
is donkerblauw langs boven en bleekblauw langs onder. De 
Akoniet, ook moniks- of paterskap, .stormhoed en wolfswortel 
geheelen, bloeit in .luni; de vijf bloembladeren, waarvan hel 
bovenste hclmvormig is, hebben eene donkerblauwe kleur; de 
knolvormigc wortel, aan eene raap of ramenas gelijkende, is 
ook blauwachlig en eindigt met een trosje kleine worteltjes. 
Gansch de plant, maar vooral de knol, is zeer vergiftigend; 
zelfs de reuk der bloem is schadelijk; de smaak veroorzaakt 
eene stekende pijn in mond en keel. 
Zij wordt tegen tlerecijn, rhumatisme, lamheid, valziekte en 
zenuwachtige smart gebruikt. 
Aanstonds heidiaalde malen doen spuwen (i), intusschen veel 
water en daarna- veel zoete melk drinken is voordeelig Idj 
zulke vergiftiging. 
De i%.ronsnielk. 
PIED DE VEAü OU GOÜET. — ARUM MACCLATÜM. 
De gevlekte Aronsraelk, Kalfspoot of Kalfsvoet (fig. 53) vindt 
men het meest in belommerde plaatsen, langs bosschen en 
hagen en wordt als sieraadplant in potten gekweekt; het is 
eene langlevende plant, hcliooreiide tot de eenzaadlobbigcn en 
tot de familie der kolfplanten (spadicillorea?). Zij heeft een 
witachtige, ronde, sappige wortel, met haar of lijne worteltjes 
bezet; drij of vier groene bladeren, met zwartachtige vlekken 
(i) Men kan gemakkelijk doen spuwen met lauw water te drinken, 
den vinger in de keel te steken en voornamelijk met de keellobbe niet 
den baard eener pluim te kittelen. 
