— 104 - 
De kenteckens der vergiftiging door het Bilzenkruid zijn, 
dat de oogappel, groot wordende, de oogen verwilderd staan, 
de ademhaling moeilijk wordt, het aangezicht opzwelt, de 
bloedornloop naar de hei'scnen gaat, zoodat de lijdende allerlei 
inbeeldingen heeft en, even als een krankzinnige, raaskalt en 
aardige teekens en gebaren doet; de mond wordt hevig 
getrokken, de spraak vergaat, stuipti'ekkingcn volgen elkander 
op, de leden worden lam, er verschijnen kankerachtige vlekjes 
op het vel, waai'op verzw^akking, ongevoeligheid en eindelijk 
do dood volgt. 
Het beste middel om zulke vei'giftiging tegen te werken is 
haastig en herhaald doen spuwen, het nemen van eene sterke 
purgatie, die de schadelijke zelfstandigheden verdrijft cn die 
anders al gauw, door het bloed, naar de hersens, worden 
gevoerd; ook zijn het deze, die er veel door lijden; men geve 
daarenboven koele dranken en hijzoudei' veel koud water. 
Deze zoo gevaarlijke plant kan nochtans, door do heel- 
meesters, in rhumatisme cn verkoudheden, in trekkingen van 
het bekkeneel, in tandpijn, kinkhoest, zenuwpijn, aambor- 
stigheid, kramp, vallende ziekte en pijn in het oor gebruikt 
worden. 
De Dotei-bloem. 
KENONCULE. — IIANUNCULUS. 
Er zijn veel verscheidenheden van boterbloemen, die allen 
in April, Mei en Juni bloeien, en dezelfde hoedanigheden 
hebben; zoo zijn : de Kankerbolerbloem met hare witachtige 
bloemkroon; de Kruipende Boterbloem, die even als de aard- 
bezie stengels uitwerpt en plantjes voortbrengt, welke zich 
we6r in den grond vastzetten; de Akker- en Water-Doter- 
bloein, en eindelijk de Knol- en Utaartrekkende boterbloem, 
die de twee giftigste zijn. Allen behooren tot dezelfde klasl 
orde en familie als de Akoniet (zie biz. 99). 
