- 106 - 
huid gelegd, doen het aanstonds onlsleken en tot roode 
puisten trekken, zoodat zij in geneeskunde tot trekplaasters 
kunnen gebruikt worden. 
De Blaartrekkende Boterbloem (fig. 5S&is), ook nog dollf 
Kig. nabis. — tiluarirckkendc Uoierbloeni. 
ranonkel (renoncule scélératc) of ivaterhanepoot genaamd, 
het meest in moerassige, vochtige plaatsen te vinden; haai' 
kelk eu bloemkroon, welke in .Aiu'i! en Mei te voorschijn 
komen, zijn even als van de andere boterbloemen, vijfdeeligl 
de bloembladen zijn een weinig kleiner en niet zoo hoog geel. 
dan die der knolboterblocm ; de bladeren zijn zoo diep uit' 
getand, dat men ze voor drij afzonderlijke bladen zou nemen; 
zij zijn glad, glinsterend, van een geclachlig groen en z.oo 
blaartrekkend en ontstekend, dat ze, op wonden gelegd, dc 
dood kunnen veroorzaken; dat, met zo enkel te knauwen, 
de lippen opzwellen, de mond samentrekt even als of nicn 
lachte. Dit zegt genoeg, dal dit kruid voor de dieren, en bij' 
