- 124 — 
Gansch de plant is bitter, vergiftigend en het versch sap is, 
even als van de andere ranonkelachtige, zeer inbrandend en 
eenigszins blaartrekkend. Men gebruikt deze plant oni de luiS' 
kens of andere ondiertjes te dooden en de hoofdhuid zuiver te 
maken. Dit geschiedt bij middel van wasscbingen of zalf. 
Daar deze plant het ongedierte doodt, hoeft het niet gezegf^ 
te worden, dat men er zeer voorzichtig moet mede omgaan, en 
nooit de bloemen of stengels in den mond nemen. 
Bij vergiftiging, kan men dezelfde middelen als voor de 
Boterbloem aanwenden. 
De Ruit of Wijnruit. 
RUE. — RUTA GRAVEOLENS. 
Ik twijfel niet, mijne leerlingen, of gij bezit in uwen hof, 
hoe klein hij ook weze, de sterk en eenigszins welriekende 
plant, welke in fig. 67 afgebeeld is. Het is de Buit met haai’ 
rechte, ronde, harde en zeer gelakte stam; gansch de plant, 
maar bijzonderljjk de bladeren zijn zeer vlcozig en sappig, en 
heeft eene aschgrauwe, donker- of blauwgroene kleur.' Do 
bladeren zijn dik, langwerpig rond en zoo diep ingesneden, 
dat men ze voor kleine blaadjes zou nemen ; zij zijn beui'telings 
op den stam geplaatst. In dezes oksels groeien er lange bloeni' 
stengels op wiens uiteinde er geelachtige bloempjes wassen. 
Zij behoort lot do Iweezaadlobbigen, mol meerbladerige bloeiU' 
kroon en lot de familie der balsemplantcn (tcrebinthacea?)- 
Het zaad is klein en zwart. 
Hare bladeren, versch op de huid gelegd, doen ze rood 
ti’ekken, en inwendig gebruikt, veroorzaakt zij droge keelorit' 
steking; het is dus cene gevaarlijke plant, waarvan men veel 
te licht gebruik maakt. 
De Ruitzalf, die men door het vermorzelen dej- bladeren en 
