- 138 - 
zerp, brandend en giftig is, toch door de zwijnen zonder 
nadeel wordt geöten. Deze plant behoort wel is waar tot de 
warme streken, maar wordt bij ons veel in potten aango- 
kweekt; zij is Iweezaadlobbig niet meerbladerige bloemkroon 
en maakt deel van de sleulclbloemigen (primulacem). Langs 
onder uit don knol schieten kleine vezels ilen grond in, terwijl 
er langs hoven, lange bladstelen en nog langere bloemstengels 
uit opsclncte.fi; de bladeren zijn op den |mnl een weinig ovaal 
en langs onder rood ; de bloemstengels komen kronkelend uh 
den bol en eindigen met ceiie roozenroode bloem, waarvan de 
kroon klokvormig, vijfdecligen gansch omgekeerd is, derwijze, 
dat de blocmtippen naar omhoog gericht zijn. Wanneer hel 
zaad gevormd is, daalt de stengel siiiraal vormig neder, even 
als hij omhoog gegroeid was. en plant het in den grond. 
Dat deze plant zeer vergiftigendis, blijkt hieruit, dat men in 
den ouden tijd, wanneer men met pijlen, in plaats van md 
buskruid oorloogde, de knol er van gebruikte om de pijlen 
te vergiftigen. 
Dezelfde mj^elen, als voordeTijlooze, worden aangcraden. 
Hot V'^ingeohoedskruid. 
DIGITALE. — DIGITALIS. 
Het Vingerhoedskruid, O.-L. Vrouwenhandschocn, Vinger- 
lingskriiid (fig. Ti) is eeno tweejarige plant, behoorende tot de 
twcczaadlobbigen met éénbladerige bloemkroon en tot de 
familie der gcinaskerdbloemigen of leeuwenbekken (Person- 
natea3 of Antirrliinacoai). Zij wast het liefst in krijt- of kalk- 
gronden, in bergachtige bosschen, langs zavelachtige, belom- 
merde wegen, maar wordt hier meest als sierplant in de 
bloemhoven aangekweekt; zij draagt gansch den zomer, maai’ 
vooral in Juni en Juli, op- eenen langen rechten en heiligen 
stengel, menigvuldige schoone, bleekpurpere, hangende en 
