— '152 — 
kleur, wanneer men ze pelt of het snijden, en' krijgen soms 
snijdt, maar blijven wit. eene blauwe, gele, bruine, 
violet of zwarte kleur. Indieii 
het water waaian men ze 
weekt, zwart wordt, is het 
een zeker toeken, dat de kam- 
^ pernoeliën vergiftig zijn. 
Niettegenstaande deze zoo tegenovergestelde hoedanigheden 
gebeurt het menigmaal, en geen jaar gaat voorbij, zonder dat 
de nieuwsbladeren ons vergiftigingen door kampernoclicii 
mededeelcn. 
Verders mag men nooit vernachte, noch oude paddestoelen 
gebruiken; zij moeten vcrscli en jong wezen, want do beste 
zelf ontbinden zich na 2 a 3 dagen, worden bitter en leder- 
achtig, verliezen hunnen goeden reuk en smaak, en kunnen 
alzoo schadelijk worden. 
Men hoiido vooi' stelligen regel, dat do kampernoeliën goede 
hoedanigheden moeten bezitten en dat men do twijfelachtigen 
onmeêdoogend moet vcrwei'pen. 
Even noodzakelijk is het, de plukking bij droog weder te 
doen, en dan maar te beginnen als de Zon i'eeds den dauw 
heeft doen verdwijnen; de aldus geplukte planten drogen op, 
terwijl de bij nat weder gepluklc of bedauwde kampernoeliën 
in water veranderen. 
Men merke nog op, dat hel niet slecht is, vooraleer het 
duivelsbrood te gebi'iiikcn, het verscheidene uren in water, 
met azijn gemengd, te laten wecken ; daai'door lost do ania- 
nitine of vergiftigende stof, welke deze lilanten bevatten zich 
op; daarna woi'den zij goed gespoeld, doch dit is niet vol- 
doende en men behoeft daarom de goede van de slechte te 
kunnen onderscheiden; want alhoewel sommige pei'.sonen, 
aldus bereidde kampernoeliën, zonder onderscheid, gebruiken 
en voor hen van klein gevaar zijn, kunnen zij voor andere 
iiehaamsbouwen doodclijk wezen. 
