Arifl. H. A. 
I. 4. c. 4. 
T AB. XVI. 
Nomen. 
Defcriptio. 
Locus. 
De Exangvibvs Aqvaticis. 
Illos Plinius- Solenes, Aulas et Do- 
nacas vocat , has Onyches. Mas fe- 
cundum Rondeleriutn, ex Concharum 
longarum eft genere: duplici con- 
flans tefta, laevi, tenui, altera tantum 
parte colligata nigro vinculo, etiamli 
aliter fcribat Ariftoteles. Cum enim 
cSiQvfvv alia funt altera parte ligata, al- 
tera foluta, ut claudi et aperiri poffint; 
altera utroque latere connexa , in 
his poflxemis Solenas numerat , cum 
contra femper altera parte folutos vi- 
deas. Dodrantali funt longitudine, 
pollicis craffitudine, harundinis modo 
cavi, extremis duobus femper aper- 
tis: anteriore caput exerit, et retra- 
hit teftudinis ritu, fecundum tellae 
longitudinem carnem protenfam ha- 
bet. Telia caeruleo e fi: colore, lineas 
evidentes habet per tranfverfum du- 
plas, qua parte colligatur; craflior 
efl , aliis partibus in tenuem fubftan- 
tiam definit, ut mytuli. Aqua et are- 
na vivit. Carni facultatem urinae 
ciendae ineffe Plinio fcriptum: fed 
quia glutinati fucci efl, metuo ne er- 
ret. Differt ab iflo Mas Rokdeletii. 
Efl enim lineis miniaceis, per tranf- 
verfum variegatus, in altera quoque 
Conchae extremitate, linea lutea ap- 
paret. D eFoemina ita idemRondele- 
tius. Onychas appellat Plinius Sole- 
nes foeminas, quae colore, fapore, 
magnitudine, a maribus differunt, in 
aliis omnino fimilis. Tefla lineis 
caeruleis diflin£la non efl, ob id Pli- 
nio unicolores dicuntur. 
Caro dulcior ell: fed vix comedi 
potefl, nili ab arena repurgata. Su- 
muntur frixae et elixae , meliorefque 
in prunis toftae, quoad hient. Ronde- 
letius deteriores exiflimat, quod fuit 
exfuccae, duriores, et ficciores. In 
arena flare Bellonius tradidit, fed 
cum omnia filent lurfum e profun- 
dillimo foramine emergere , et in id 
fele poflea abdere, unde poftea nili 
palla ferrea in tranfverlum fuppofita, 
et profundifiime impa&a avelli pof- 
fint, id quod et Plinius, et ante eum 
Arifloteles vidit 
C A P V T IX. 
De Pinnis. 
P inna, Graecis yrlvvri et , quod 
femper fordibus obdu<51a fit, dici- 
tur. Hermolaus Concham Aegy- 
ptiam cognomine Paralios, a Demo- 
crito Pinnam vocari fcribit. A qui- 
buldam Agnus caftus vocatur. Nea- 
politani Pernam, Veneti Afiuram, 
vocant. 
Defcriptiones in Differentiis vide. 
Ex duabus teflis componuntur, et a 
mytulorum figura non admodum dif- 
ferunt. Cancri etiam in illis holpi- 
tantur. Rondeletius tantam Romae 
fe vidiffe fcribit , ut ad cubiti magni- 
tudinem accederet. 
Locum fi lpe<5fes, in Acarnania Pin- 
na oriri et uniones gignere Plinius te- 
flatum reliquit. In mari an fint, ambi- 
git Bellonius, et Rondeletius in locis, 
in quibus mare fluit ac refluit, vix re- 
periri fcribit. Veneriis non vifitur: 
fed in Propontide ad latera ejus fimus, 
qui Nicomediam fertur , qua terram 
pertingunt, frequentia magna exillit. 
In ruinis Nicomediae civitatis repe- 
riri, Bellonius authoreft. 
In Cibo comparando, Cancel- 
lum femper aut Squillam comitem 
habent, fua fede non dimoventur, 
quin pereant; nili iterum eodem fla- 
tu humi defigantur. Nam cum eis 
natura haec infit , ut re&as flare , et 
per villos arenulam attrahere necef- 
le fit, jacentes vivere non poffunt. 
Naturam ejus optime verfibus Phi- 
les expreflit, id cujus tefla et unio- 
nes et byllum reperiri teflatur. 
Ufum in Cibis quod attinet, Athe- 
naeus eas urinam pellere, difficileque 
concoqui et diflribui dixit. Ovum; 
quod iecundmn Ariflotelem conti- 
nent, pro lunari potellate, aliquan- 
do minus, non ad generationem con- 
fert, fed melioris nutricationis indi- 
cium ell. 
De carnis dotibus ita Wottonus: 
Pinnae, inquit, optimae liint, te- 
i 3 Bellae, 
Ufus. 
Natura. 
Ufus. 
