fi 44 
nieuw middel gevonden zon zijn om de komplexiteit van de metalen 
te bewijzen. 
Daar lier mij nu voorkomt, dat het experiment inderdaad de juist- 
heid van bovengenoemde onderstelling aantoont, wil ik hier nader 
uiteenzetten hoe liet electrolytisch afscheiden en oplossen van metalen 
in het licht van de theorie der allotropie moet worden beschouwd, 
en tot welke gevolgtrekkingen wij daarbij komen. 
3. Hebben wij een metaal dat het verschijnsel van allotropie ver- 
toont, dan zullen in dit metaal verschillende molecuulsoorten aan- 
wezig zijn. Laten wij nu, om het geval zoo eenvoudig mogelijk te 
kiezen, aannemen, dat naast éénatomige moleculen M, moleculen Tf 2 
voorkomen. Wanneer nu dit metaal in een electrolyt wordt gedom- 
peld en ionen uitzendt, zullen er twee verschillende soorten van ionen 
worden uitgezonden ; draagt het metaal, als ion, per atoom drie posi- 
tieve ladingen, dan zullen dit bij de gemaakte onderstelling de ionen 
M ' en zijn. 
Tot heden is steeds aangenomen, dat een metaal slechts één soort 
ionen uitzendt; nu zegt de theorie echter, dat, wanneer één van de 
koëxisteerende phasen in innerlijk evenwicht verkeert ook de andere 
in innerlijk evenwicht moet zijn, zoodat, wanneer in het metaal 
evenwicht heerscht tusschen de moleculen M en in den electrolyt 
evenwicht zal zijn tusschen de ionen M ' en De eenvoudigste 
aanname is dus deze, dat de verschillende ionen door het metaal 
worden uitgezonden, hoewel dit niet behoeft te geschieden in de 
verhouding waarin zij als molecuul in het metaal aanwezig waren. 
Op deze wijze komen wij dan tot het resultaat, dat het unair 
electromotorisch evenwicht kan worden beschouwd als een bijzonder 
evenwicht in de reeks van electromotorische evenwichten van homogene 
mengk listallen, die wij ons opgebouwd kunnen denken uit de mole- 
culen M en di 2 , in verschillende verhouding. 
Stel nu dat tig. I 1 ), voor een bepaalde T,P en een bepaalde totaal 
metaalionen-concentratie, aangeeft den potentiaal sprong A, tusschen 
electrolyt en metaal, als functie van de samenstelling. 
Het punt a geeft aan den potentiaal van een oplossing van een 
M - zout van bepaalde metaalionen-concentratie uitsluitend M '"-ionen 
bevattende, t.o.v. een in deze oplossing gedompeld metaal, dat gedacht 
wordt uitsluitend uit M moleculen te zijn opgebouwd. 
Het punt l> geeft hetzelfde aan voor een oplossing van dezelfde 
metaalionen-concentratie als de zooeven genoemde oplossing, maar 
uitsluitend 7lA 2 :: '-ionen bevattende, terwijl in deze oplossing is ge- 
H Zie Reinders. Zeitschr. f. Phys. Chem. 42, 225 (1902). 
