642 
2°. Bij de lagere zuuranhydriden tot en met die der boterzuren bleek 
dit een monomolekulaire reactie te zijn, met een betrekkelijk 
geri nge tem perat u u rscoefficien t. 
3°. Daar uit vroegere onderzoekingen gebleken was, dat de reactie- 
constante in nauw verband stond met de dissociatie-constante 
der zich vormende zuren, kon door elimineering van dezen 
invloed worden afgeleid, dat de hydratatie-conslante kleiner 
wordt naarmate de massa der verzadigde groep toeneemt, en 
dat vertakking van de verzadigde koolstofketen weinig invloed 
op deze constante heeft. 
4°. Uit de daling der „constante” voor de zuuryorming van het 
isovaleriaanzuuranhydride werd afgeleid, dat de zuurvorming 
in ’t algemeen in twee phasen plaats vindt: a. Additie van 
water, b. Splitsing van het hydraat; dat bij de lagere zuur- 
anhydriden de eerste reactie zeer snel plaats vindt, zoodat de 
laatste, monomolekulaire, reactie gemeten wordt; dat bij het 
isovaleriaanzuuranhydride de eerste reactie ten opzichte van 
de tweede niet meer oneindig snel verloopt, zoodat men het 
beeld moet verkrijgen eener volgreactie met ongelijke reactie- 
constante. 
Delft, December 1913. 
Lab. der Org. Scheikunde der Technische 
Hoogeschool te Delft. 
Scheikunde. — De Heer van der Waals biedt namens den Heer 
A. Smits een mededeeling aan : „De toepassing van de theorie 
der allotropie op electromotorische evenwicht en ' ' . 
(Mede aangeboden door den Heer Holleman). 
1. Reeds vroeger 1 ) deelde ik mede, dat het onderzoek ter toetsing 
van de theorie der allotropie met verschillende elementen en anor- 
ganische zoowel als organische verbindingen werd voortgezet. Het 
onderzoek der metalen, dat met tin en kwik was aangevangen, onder- 
vond echter eenige vertraging, doordat alle tijd moest worden besteed 
aan de voortzetting van de studie van den fosfor en het kwikjodide, 
zoodat eerst voor betrekkelijk korten tijd de metalen weer ter hand 
konden worden genomen. 
Zooals bekend mag worden ondersteld, berust de theorie der 
allotropie op deze grondaanname, dat elke pliase van een stelsel dat 
D Verslag Kon. Akad. v. Wet. 26 April (1912), 1289. 
