De hier volgende tabel geeft ééne der vele metingen weer: 
Isovaleriaanzuuranhydried bij 25°.0. 
X 
X C 
0.4343 £25 
0 
0.0 4 670 
0.00210 
— 
i 
694 
224 
0.00247 
3 
727 
244 
209 
5 
757 
264 
209 
7 
782 
280 
201 
9 
804 
294 
195 
11 
822 
306 
188 
14 
843 
321 
179 
17 
863 
335 
174 
20 
879 
345 
166 
25 
899 
360 
156 
30 
914 
371 
146 
37 
929 
384 
139 
45 
940 
392 
123 
55 
953 
401 
111 
00 
0.0 3 1027 
463 
— 
Werden de bij verschillende metingen verkregen constanten tegen 
den tijd uitgezet, dan konden wij door de aldus verkregene punten 
vloeiende krommen trekken, die samenvielen of volmaakt evenwijdig 
liepen ft, ten teeken, dat wij hier niet alleen met geen waarnemings- 
fouten te doen hadden, maar dat de daling te wijten moest zijn aan 
een storende reactie, en, met het oog op de regelmatigheid, aan een 
volgreactie (z. o.). 
Ingevolge de waarnemingen van Voekman (1. c.) werd eerst gemeend, 
dat het anhydride gepolymeriseerd zoude zijn en dat dus een opeen- 
volging van depolymerisatie en hydratatie werd gemeten. Daar echter 
ft Het laatste, omdat de aflezingen niet altijd precies op hetzelfde moment na 
oplossing van het anhydride begonnen, daar het filtreeren wel eens iets langer 
duurde en het temperatuurevenwicht in het weerstandsvat niet altijd na den zelfden 
tijd bereikt was. 
