637 
Aldus werden voor verschillende zuurahhydriden de volgende 
constanten verkregen : 
1 
Hydratatie-constanten der vetzuuranhydriden. 
0.4343 F 
0. 4343 £ 25 
Waarden gevonden door 
Rivett, Wilsdon en 
Sidgwick. 
azijnzuur anhydride 
- 
0.0713 
0.0701 
propionzuur „ 
0.00700 
0.0372 
0.0372 
n. boterzuur „ 
0.00471 
0.0243 
0.0204 
isoboterzuur „ 
0.00454 
0.0227 
azijnzuurpropionzuuranhydride 
— 
0.0522 
Deze tabel bevat een samenvatting der verkregen constanten bij 
een anhydride-concentratie van 0.01 a 0.02 normaal. Wij kozen 
deze gelijke maar geringe concentratie, omdat het aan Sidgwick en 
zijne medewerkers 1 ) gebleken was, dat de constante afnam, wanneer 
de concentratie veel grooter genomen werd, en de hoogere zuur- 
anhydriden niet meer dan voor ± 0.03 n. oplosbaar waren. 
Alleen onder deze voorwaarden konden de verkregen constanten 
onderling vergeleken worden. 
a. Uit deze gegevens volgt in de, eerste plaats, dat de temperatuurs- 
invloed op de constante voor de vetzuren onderling ongeveer gelijk is : 
F 6 
K 
is voor azijnzuur = 3.0 ) 
propionzuur = 5.3 
n. boterzuur = 5.2 
isoboterzuur = 5.0, 
en belangrijk verschillend van dengene, die vroeger voor de cyclische 
anhydriden gevonden is 8 ). 
b. Voor iso- en n-boterzuur bedraagt de verhouding der hydratatie- 
constanten = 1 : 1,04, resp. 1 : 1,07; die der dissociatie-constanten : 
1 : 1,01, resp. 1 : 1,02. De vertakking van een verzadigde groep 
schijnt dus op de hydratatiesnelheid weinig invloed uit te oefenen. 
Dit is in overeenstemming met het feit, dat de hydratatie-constanten 
b Soc. 97 , 732 (1910), 101 , 1708 (1912) en 103 , 1959 (1913). 
2 ) Deze is afgeleid uit de boven aangegeven metingen in verband met die van 
Sidgwick en Rivett (l.c.) en van Orton en Jones. Soc. 101 , 1708 (1912). 
') Uecueil 31 , Sü (1912), 
43 * 
