631 
bestempeld, bestaat dus uit een metastabiel systeem (ff -f- /l-koper), 
dat (beneden 71°. 7) steeds bezig is in den stabielen toestand («-koper) 
over te gaan. Het zijn ook hier wederom de sterke vertragings- 
verschijnsels, die zoowel boven, als beneden het overgangspunt op- 
treden, die de hier vermelde feiten tot dusverre aan het oog der 
physici en chemici hebben onttrokken. 
9. Merkwaardig is de volgende historische bizonderheid. Dr. Ch. 
M. van Deventer is zoo vriendelijk geweest onze aandacht daarop 
te vestigen. 
In zijn werkje jipqï x vgóg zegt Tiieophrastus (leerling van Aristo- 
teles en na diens dood leider der peripatetische school (390 v. Chr. 
tot 286 n. Chr.) y-arTirsgov yv.g (pacii y.a\ góhfftföv r^ót] TaySguu èv 
tv} JIóvtv) jtvyov y.aï ysi(xaivog óvrog vsaviaoi, yyu.y.bv dè gay^vai. 
(,,Tin en lood toch zijn, naar men zegt, in den Pontos, wanneer er 
vorst was in een feilen winter, wel eens gesmolten, en koper ge- 
barsten”). 
10. Op de eigenschappen van «- en ,3-koper hopen wij later 
terug te komen; tevens zullen dan tal van vragen, de techniek van 
het koper betreffend, nader worden besproken. 
van ’t Hof f- Laboratorium. 
Utrecht, December 1913. 
Scheikunde. — De Heer Ernst Cohen biedt een mededeeling aan : 
, , De metastabiliteit onzer metaalwereld als gevolg van allotropie 
en haar beteekenis voor Chemie, Physika en Techniek.” 
1. De onderzoekingen, die ik in de laatste maanden in samenwer- 
king met de H.H. A. L. Th. Moesveld en W. D. Helderman over 
de metalen heb uitgevoerd, hebben bewezen, dat een aantal metalen, 
welke men tot dusverre slechts in een enkele modifikatie kende, in 
staat zijn twee (of meer) allotrope vormen te leveren. 
Ons voortgezet onderzoek zal moeten leeren, of alle metalen zulks 
doen, doch reeds nu mag de verwachting worden uitgesproken, dat 
zulks inderdaad het geval zal zijn. Talrijke waarnemingen uit de 
oudere literatuur wijzen daarop. 
2. Buitendien kon bij de genoemde onderzoekingen worden vast- 
gesteld, dat tengevolge der sterke vertragingsverschijnsels, die zoowel 
beneden als boven het overgangspunt de omzetting der enantiotrope 
vormen in elkaar begeleiden, de metalen, gelijk wij die tot dusverre 
kennen, metastabiele systemen vormen, waarin twee v of meer) allo- 
