627 
geven schema is rekening gehouden met de door mij vroeger ver- 
dedigde stelling dat de eerste blijvende molaar van den mensch een 
persistent geworden derde melkmolaar is, terwijl de, deze melk- 
molaar vervangende derde Premolaar in haar ontwikkeling onder- 
drukt is. De in deze verhandeling medegedeelde feiten komen nu 
deze zienswijze bevestigen. Onze eerste kies behoort tot de buitenste 
tandreeks, was dit niet het geval en behoorde zij evenals de tweede 
en derde kies tot de binnenste tandreeks, dan zou men een para- 
molaar moeten aantreffen zijdelings en vóór haar, in den hoek 
tusschen haar en de laatste Premolaar; dan zou men, evenzoo 
als aan en M s , ook aan M x nu en dan een Tuberculum para- 
molare moeten vinden. Noch het een, noch het ander is nu het geval. 
De eerste kies vertoont nooit een Tuberculum paramolare, op 
welk opmerkelijk verschijnsel reeds door de Terra gewezen is. 
Daarentegen komt nu en dan aan de linguale zijde van de eerste 
kies een overtollige, premolarenachtige tand te voorschijn, die niet 
anders zijn kan dan de verloren gegane derde Premolaar (P). Ook van 
deze variatie bevinden zich in de collecties van het Ontleedkundig 
Museum eenige voorbeelden. In tegenstelling tot de beide meest 
gangbare meeningen kom ik dus tot het besluit, dat onze kiezen 
deels tot de buitenste, deels tot de binnenste reeks belmoren. 
Scheikunde. — De Heer Ernst Cohen doet, mede namens den 
Heer W. D. Helderman een mededeeling over : ,,De Allo- 
tropie van Koper ” I. 
1. Bestudeert men de oudere literatuur over het koper, dan vindt 
men daarin tal van aanwijzingen, die het vermoeden doen ontstaan, 
dat dit metaal in verschillende allotrope toestanden kan voorkomen. 
Desniettegenstaande was dit element tot dusverre slechts in een 
enkelen vorm bekend. Onze onderzoekingen over tin, bismuth, kad- 
mium en zink hebben er ons toe geleid eveneens het koper, dat 
ook voor de techniek een zoo groote beteekenis bezit, in de ge- 
noemde richting nader te bestudeeren. 
Terwijl wij de aanwijzingen, die de oudere literatuur voor het 
bestaan van allotropie bij dit metaal levert, in onze uitvoeriger 
verhandeling in de Zeitsehrift fur phj^sik. Chemie zullen bespreken, 
wijzen wij hier slechts op twee punten, die ons van bizonder 
belang schenen te zijn. Matthlessen en von Bose x ) hebben reeds in 
Ó Poggendorff’s Ann. 115, 353 (1862). 
