626 
primaten niet anders clan een permanent geworden element van de 
lactale dentitie. En waar nn dns eerste kies en paramolaren tot 
dezelfde tandserie — de bnkkale — belmoren, ligt het voor de hand 
dat aan de eerste nimmer een tubercnlnm pararnolare zal kannen 
voorkomen. De afwezigheid van dit tubereulum aan de eerste kies 
pleit dus voor de juistheid mijner meening omtrent de genetische 
beteekenis van dit element van ons gebit (verg. Figuur 2). 
Wanneer ik dus ten slotte mijne meening op grond der mede- 
gedeelde feiten kortelijks samenvat dan is deze de volgende. De in 
het gebied der kiezen voorkomende overtollige tanden en de aan 
de kiezen voorkomende overtollige knobbeltjes zijn te beschouwen 
als de rudimentair geworden achterste tanden van de buitenste 
gebitreeks d. i. die reeks, waarvan de voorste elementen het melk- 
gebit vormen. En wanneer dit zoo is, dan moet dus het antwoord 
op de vraag: tot welke reeks belmoren de kiezen luiden: tot de 
binnenste reeks, dat is dus tot die waarvan de voorste elementen 
de zoogenaamde blijvende snijtanden, hoektanden en de voorkiezen 
vormen. 
Het blijkt dus dat het geheele gebit van den mensch tweeieeksig 
is, en dus liet achterste gedeelte slechts daarom eenreeksig schijnt, 
omdat de elementen van de buitenste reeks rudimentair zijn ge- 
worden, om nu en dan als atavistische variaties nog eens te ver- 
schijnen. 
Na de vaststelling van de beteekenis der Paramolaren zijn wij in 
staat om een schema van het menschelijk gebit te ontwerpen, dat 
vollediger is dan de tot nu toe in de literatuur voorkomende. Dit 
schema vindt men in Figuur 2. Hierin zijn de tanden van het zoo- 
genaamde blijvende gebit door stippeling kenbaar gemaakt^ en met 
een hóófdletter aangeduid, de tanden van het melkgebit met kleine 
letter, en eindelijk zijn met een gestippelden omtrek aangegeven de 
tanden die in de achterste helft van het gebit zijn verloren gegaan. 
Het schema is in zooverre niet volledig dat ook in de voorste helft 
van het gebit tanden verloren gingen. Deze zijn niet aangeduid daar 
zij buiten het onderwerp dezer mededeel ing liggen. In het hier ge- 
3T y c. ($ jt,. 
Fig. 2. 
