621 
Anatomie. - De Heer Bolk doet eene mededeeling: „ Tot ivelke 
q eb it reeks behoor en de kiezen ”. 
. 
In een mededeeling verschenen in het verslag der Vergadering 
van Februari 1912, vestigde ik de aandacht op een structuurver- 
schijnsel in het gebit der reptilien, waardoor het uitzicht geopend 
werd, dat het vraagstuk omtrent de betrekking tusschen zoogdier- 
en reptiliengebit langs een anderen weg zou moeten worden opge- 
lost dan langs welken men dit tot nu toe getracht had. Ik toonde 
aan dat het gebit der reptilien een tweereeksig gebit is, samengesteld 
uit een buitenste en binnenste reeks, waarvan de elementen met 
elkander alterneeren. Beide reeksen functioneeren gelijktijdig, wat 
wel als de oorzaak is te beschouwen dat dit struetuurbeginsel onop- 
gemerkt bleef. Eerst de studie van den aanleg van het gebit bracht 
mij op het spoor van de beschreven eigenaardigheid. Aan het slot 
mijner mededeeliug wees ik er op dat het tweereeksig karakter bij 
' het gebit der zoogdieren veel duidelijker uitkomt, daar hier beide 
reeksen niet gelijktijdig functioneeren, doch als melkgebit en blijvend 
gebit, na elkander. Het melkgebit vertegenwoordigt de buitenste reeks 
van het reptiliengebit of exostichos, en het blijvend gebit de binnenste 
reeks of endostichos. 
Sinds dien mijn onderzoekingen over de ontwikkeling van het 
zoogdiergebit voortzettend, heb ik steeds meer de overtuiging ge- 
kregen dat deze zienswijze inderdaad juist is. 
Toch voelde ik steeds het bezwaar dat mijn theorie over de betee- 
kenis van het zoogdiergebit onvolledig was, omdat een deel hiervan 
buiten haar kader viel, n.1. de kiezen. De reeds oude, en zoo veel- 
vuldig besproken vraag tot welke gebitreeks de kiezen belmoren : 
tot de reeks der melktanden of tot die der blijvende tanden, werd 
ook door de nieuwe zienswijze niets nader tot hare oplossing ge* 
bracht. Ik had wel eene meening, n.1. dat zij tot de reeks van het 
melkgebit zouden belmoren, en deze meening is dan ook wel door 
mij neergeschreven, maar goede gronden dat dit voor alle drie kiezen 
gelden zou, kon ik toch eigenlijk niet aan voeren. Wel voor wat 
betreft onze eerste kies. Hieromtrent bestond en bestaat bij mij geen 
twijfel, deze behoort inderdaad tot de reeks der melktanden, daar 
zij het homologen is van de derde melkmolaar der platyrrhine pri- 
maten. Voor de tweede en derde kies daarentegen was het niets 
dan een vermoeden, dat, ik erken het gaarne, wel eens met een te 
sterke overtuiging van waarschijnlijkheid uitgesproken is. 
Door bijzondere omstandigheden nu, ben ik in den laatsten tijd 
er toe gebracht deze meening te wijzigen en een andere opvatting 
42* 
