726 
zondor heeft men met eene polysynthetische aggregatie van zes liernimorfe 
rhombische individuen te doen, welke volgens de vlakken van het 
schijnbare rhombendodekaëder vergroeid zijn. Op elk vlak van dezen 
laatsten vorm kan men onder gunstige omstandigheden in conv ergent 
gepolariseerd licht het assenbeeld van een tweeassig kristal waar- 
nemen, welks assenvlak parallel gaat aan de langste diagonaal 
van elk ruitvormig begrenzingsvlak. Bij temperaturen, welke tusschen 
260° en 280° C. gelegen zijn, wordt nu de boraeiet plotseling enkel- 
brekend : hij is dan volkomen regulair geworden, en zijne optische 
eigenschappen zijn thans ook in overeenstemming met zijn uitwendigen 
vorm. Bij afkoeling treedt de oorspronkelijke dubbelbreking weder 
even plotseling op, als zij verdwenen is, en ’t kristal is dan weer 
als optisch-anomaal te beschouwen. 
Deze algemeene beschouwingen mogen hier voldoende zijn; wij 
kunnen thans tot de beschrijving onzer proefnemingen overgaan. 
§ 2. Het verhitting sapparaat. Om de kristalplaten zoowel bij 
hoogere als bij lagere temperaturen te kunnen doorstralen, werd een 
oven van den volgenden vorm gebouwd. 
Uit geelkoper wordt een dubbelwandige doos vervaardigd, welke 
als mantel den geheel en oven omgeeft, en door een stroom koud 
water op lage temperatuur gehouden wordt. De holle mantel bestaat 
uit twee deelen: het eene deel Q x , draagt een kraag R, welke 
de bevestiging aan het RöNTGEN-apparaat mogelijk maakt, en voorts 
heeft het eene cyhndrische doorboring 2, welke tot doorlating van 
den RöNTGEN-stralenbundel dienen moet. Het water stroomt bij 7 
naar binnen, cirkuleert in de tusschenruimte, en gaat door V en B 
naar den hollen deksel om bij U afgevoerd te worden. De 
deksel Q 2 wordt met behulp van drie schroeven S op het deel 
bevestigd. Q s heeft bij ƒ eene scheeve doorboring, welke ter opname 
van het thermo-element Th dient. 
De verhittingsdraad D, welke uit platina-draad van 0.4 ïn.M. dikte 
bestaat, wordt bij P, door porceleinen buizen van den koperen 
mantel geïsoleerd, naar binnen gevoerd, en door een tweede zoodanige 
opening vervolgens weer naar buiten. Deze verhittingsdraad is 
gewonden op een rood koperen kern A 1 ), en daarvan geïsoleerd 
door een dunne laag asbestpapier ; de draad is slechts in eene enkele 
laag gewonden. Deze metalen kern A wordt gecentreerd gehouden 
door een zestal blokjes van lichtkooi K; alle verdere tusschenruimten 
B Voor hoogere temperaturen is liet aan te bevelen, om deze kern uit nikkel 
te vervaardigen, of zwaar te vergulden ; voor nog hoogere temperaturen is het alundum 
der Norton Company te Worchester (Mass.), U. S. A., een uitstekend materiaal. 
