735 
a. S'^>S 1 . Daar AF in h positief en in n negatief is, zoo volgt 
uit onze vorige mededeeling, dat de druk langs de verzadigings- 
kurve onder eigen darnpdruk van h uit af- en van n uit loeneerat. 
In welke richting zal nu deze kurve van h uit loopen? Daar de 
raaklijn in h ongeveer met BC samenvalt, moet de kurve van h 
uit of ongeveer in de richting naar n of ongeveer in tegenoverge- 
stelde richting gaan. Het eerste vindt men in tig. 5, het tweede in 
tig. 6 (XI). Om deze richting te bepalen bedenke men dat het veld 
L—G bij drukverlaging van h naar n schuift, zoodat de druk in 
deze richting afneemt. Daar de druk langs de verzadigingskurve 
onder eigen darnpdruk ook van h uit af moet nemen, zoo moet 
deze kurve dus ook van h uit ongeveer in de richting naar n gaan. 
Zij heeft dus van h uit eene richting als in fig. 5 (XI). Daar de 
raaklijn in n ongeveer met BC samenvalt, moet de kurve van n uit 
of ongeveer in de richting naar h of ongeveer in tegenovergestelde 
richting gaan. Bedenkt men dat het veld L — G bij drukverhooging 
van n naar h schuift, zoodat de druk van n naar h toeneemt en 
verder dat de druk langs de verzadigingskurve onder eigen damp- 
druk ook van n uit moet toenemen, dan ziet men dat deze kurve 
dus ook van n uit ongeveer in de richting naar h moet gaan. 
De verzadigingskurve onder eigen darnpdruk heeft dus een vorm 
als kurve hn in fig. 5 (XI); ze ligt dus dicht bij de zijde BC en 
verdwijnt bij Th in het punt H. 
b. S <7 aS x . Op overeenkomstige wijze als boven vindt men dat 
de druk langs de verzadigingskurve onder eigen darnpdruk van h 
uit toe- en van n uit afneemt. Verder vindt men dat deze kurve in 
de nabijheid van n en h eene richting moet hebben als in fig. 6 (XI). 
Daar verder de druk in h grooter is dan in n, zoo moet dus op 
deze kurve zoowel een maximum- als een minimumdrukpunt liggen. 
Men krijgt dus eene kurve hn zooals in fig. 6 (XI); deze verdwijnt 
bij de temperatuur Th niet, maar vormt eene de zijde BC in H 
rakende kurve. 
2°. F smelt onder volumeafname. (F <7 0- De punten H en H x 
liggen nu niet meer, zooals in het vorige geval, tusschen F en C. 
Uit het binaire evenwicht F -j- L -f- G volgt dat H tusschen F en B 
ligt; het punt B \ kan men zich echter zoowel tusschen F en C als 
tusschen F en B denken. In het laatste geval zou H x tusschen F 
en H liggen en dus zeer dicht bij H ; het veld L—G zou in de 
nabijheid der zijde BC dan uiterst smal zijn, wat alleen in zeer 
bijzondere gevallen mogelijk is. Wij beschouw en dus alleen het eerste 
gev al : H ligt tusschen F en B en H x tusschen F en C. 
Neemt men nu twee punten n en h dicht bij H en de bijbe- 
