voor de raaklijn (FZ,) aan de kookpnntsknrve (Fit): 
dx Jk 
'dy 
dy\ D RT 
dx)i r B (y x — fi)t 
(30) 
en voor de raaklijn (FZ 2 ) aan de verzadigingsknrve onder eigen 
dampdrnk (Fs): 
C 
dy 
dx 
ft - ■) 
RT + {y l -p)s~RT 
A 
dy 
dx 
C RT 
A' fa'—P) t 
(31) 
^ 0 !-$)* 
Wij nemen nn weer liet hoogst waarschijnlijke geval dat BC— AD 
positief is (mededeeling II). Om in overeenstemming met de tig. 5 
en 6 (XI) en tig. 1 te blijven nemen wij F>y dus A positief. Daar 
verder y x — P negatief is, zoo kan men afleiden : 
(9>(B>(£), m 
De knrven Fl, FK en Fs moeten dus ten opzichte van elkaar 
liggen als in tig. 1. 
Is 7<v, dus A negatief, dan volgt: 
D> 
dy 
dx J i 
> 
dy' 
dxjk 
(33) 
Men moet zich in dit geval echter ook in tig. 1 bet punt II en 
dus ook het punt * aan de andere zijde van F denken. In overeen- 
stemming met (33; komt Fl dan tusschen de beide andere korven. 
Wij zullen thans de rechtlijnige oplossingsbaan van F onder eigen 
dampdrnk of kortweg de oplossingsbaan van F beschouwen. Wij 
nemen nl. het stelsel F+ L + G, maar zorgen dat de hoeveelheid 
damp steeds zeer gering is. Bij ^-verandering doorloopt de vloeistof 
dan eene door F gaande rechte lijn, die wij de oplossings- of kristallisatie- 
baan van F hebben genoemd. In fig. I zijn drie dergelijke oplossings- 
banen FZ, FZ l en TZ 2 geteekend. 
Beschouwen wij nu eerst het binaire evenwicht F + L + Cr. In 
tig. 2 is zijne P,T - kurve door EFU voorgesteld; Q is het maximum- 
druk-, II het maximumtemperatuurpunt; F is liet minimumsmelt-, 
Ft het maximumsublimatiepunt der verbinding. aFt is de subli- 
matie-, Fel de smeltkurve. Kurve EFU raakt in b aan lui en in 
Ft aan alt. Uit de richting der smeltkurve blijkt dat wij in over- 
eenstemming met fig. 1 aannemen V O v. 
Valt de oplossingsbaan FZ in tig. 1 met FU samen, dan wordt 
hare F,T - kurve dus in tig. 2 door UKF voorgesteld; valt FZ in 
