744 
%• 1 met FE samen, dan wordt zij in fig. 2 door EHF voorge- 
steld. Draait de oplossingsbaan FZ in fig. 1 van uit den stand FU 
naar FE dan moet hare bijbehoorende P, 7-kurve dus in fig. 2 van 
VEE i' 1 EHF overgaan. Wij zullen dit nu nader onderzoeken. 
De verzadigingskurven onder eigen dampdruk hebben in de nabij- 
heid van H of een vorm als in fig. 5 (XI) öf als in fig. 6 (XI); wij 
nemen aan dat zij een vorm zooals in fig. 5 (XI) hebben. In fig. 1 
stellen de door Fs omslotene kurve en Fs zelf verzadigingskurven 
ondei eigen dampdruk voor; de pijlen wijzen de richting van stij- 
genden druk aan. 
De kookpuntskurven hebben eveneens een ligging zooals in fig. 
5 (XI); wij moeten ons dan echter H door het maximumdrukpunt Q 
vervangen en de pijltjes in tegenovergestelde richting denken. In 
fig. 1 zijn twee dezer kurven geteekend, ééne in de nabijheid van 
Q en kurve 7 y A ; deze laatste is slechts voor een gedeelte aangegeven. 
Wij denken ons nu in fig. 1 eene oplossingsbaan tussehen FE en 
EZ. 2 . Denkt men zich in deze figuur nog vele andere verzadigings- 
kurven onder eigen dampdruk geteekend, dan ziet men dat eenige 
dezer niet, anuere twee keer en weer andere één keer door deze 
baan gesneden worden. Verder ziet men dat eene dezer kurven aan 
deze baan raakt; wij noemen dat raakpunt H' . 
Hieruit volgt: de temperatuur neemt langs deze oplossingsbaan 
van V uil eerst toe tot in H' en daarna af. Verder volgt: Tw is 
lager dan T H . Denkt men zich in fig. 1 nog vele andere kook- 
puntskui ven geteekend, dan ziet men dat eene dezer de oplossings- 
baan raakt in een punt, dat wij Q' zullen noemen. Men leidt nu af: 
de druk neemt langs deze oplossingsbaan van F uit toe tot in Q' 
en daarna af. Verder volgt: Pq’ is kleiner dan Pq . 
Dit dit alles volgt nu dat de bij deze oplossingsbaan behoorende 
