745 
P, P-kurve in flg. 2 een vorm heeft als kurve bF met een maximum- 
drukpunt in Q' en een maximumtemperatunrpunt in H' . 
Zoolang de oplossi ngsbaan in lig. 1 tusschen FE en FZ. 2 ligt, 
behouden de P, P-kurven een vorm als bF in fig. 2; naarmate de 
baan echter meer tot FZ 2 nadert, komen de punten Q' en P' dichter 
bij F. Valt de baan met FZ 2 samen, dan valt F' met F samen en 
heeft de P, P- kurve een vorm als Z 2 F in tig. 2 met een maximum- 
drukpunt Q" . De raaklijn in F staat nu verticaal. 
Om dit in te zien bedenke men dat de lijn FZ 2 de door het 
punt F gaande verzadigingskurve onder éigen dampdruk {Fs in tig. 1) 
in F raakt. Gaat men nu van F uit over een oneindig kleinen 
. afstand langs kurve Fs en dus ook langs de raaklijn FZ % , dan neemt 
de druk toe, terwijl de temperatuur onveranderd blijft. Daar dP 
dus positief en dT nul is, moet de P, P-kurve zich in fig. 2 dus 
van F uit over een kleinen afstand verticaal naar boven richten, 
zoodat zij daar eene verticale raaklijn heeft. Beschouwt men de ver- 
zadigingskurven onder eigen dampdruk, dan ziet men dat FZ 2 alleen 
kurven van temperaturen lager dan Th doorsnijdt, zoodat de tem- 
peratuur langs FZ 2 van F uit afneemt. 
Beschouwt men de kookpuntskurven dan ziet men dat voor deze 
nog hetzelfde geldt als voor eene tusschen FE en FZ 2 liggende op- 
lossingsbaan. De druk neemt van F uit dus eerst toe en daarna af. 
Uit dit alles volgt dat de P, P-kurve dus een vorm heeft als kurve 
bF in fig. 2. 
Nemen wij nu eene oplossingsbaan tusschen FZ X en FZ 2 (fig. 1). 
Men ziet nu gemakkelijk in dat de P, P-kurve een vorm behoudt 
zooals FZ. 2 in fig. 2, echter met dit verschil dat de raaklijn in F 
niet meer verticaal staat. De kurve gaat nl. van F uit dadelijk naar 
hoogere drukken en lagere temperaturen. Naar gelang de oplossings- 
baan in fig. 1 dichter bij FZ X komt, nadert in fig. 2 het maximum- 
drukpunt Q" dichter tot F. Valt de oplossingsbaan met FZ X samen, 
dan valt Q" met F samen en krijgt de P, P-kurve in fig. 2 een 
vorm als Z X F met een horizontale raaklijn in F. 
Om dit in te zien beschouwen wij de oplossingsbaan FZ X die de 
kookpuntskurve FK in F raakt. (fig. 1) Gaat men van F uit over 
een oneindig kleinen afstand langs kurve FK en dus ook langs de 
raaklijn FZ X dan neemt de temperatuur af terwijl de druk constant 
blijft. Daar dT dus negatief en dP nul is, zoo moet de P, P-kurve 
zich in fig. 2 dus van F uit over een kleinen afstand horizontaal 
naar links richten; zij heeft dus in F eene horizontale raaklijn. 
Wij nemen nu eene oplossingsbaan FZ tusschen F U en F Z x 
gelegen. Uit eene beschouwing der verzadigingskurven onder eigen 
