dus M N = 0. Uit (35) blijkt dat dit alleen het geval is als t<j q 
oneindig groot is, dus voor <p = 90° en (f = 270°. De oplossings- 
baan valt dan óf met FE óf met FU (tig. 1) samen. Alleen de 
beide binaire oplossingsbanen EF en UF raken dus in F aan de 
smeltlijn Fel-, de ternaire banen raken deze smeltlijn niet. 
Opdat de raaklijn aan de P, T-kurve eener oplossingsbaan in F 
verticaal zij, moet volgens (34) CM — AN = 0- Daar M : N door 
(35) bepaald is, zoo volgt, dat dit het geval is als: 
P-\)RT + ( yi -jl)s-RT C - 
Uit (31) volgt dat deze oplossingsbaan aan de door het punt F 
gaande verzadigingskurve onder eigen dampdruk [kurve Fs tig. 1] 
in F moet raken ; de gezochte oplossingsbaan is dus FZ< r 
Zoekt men eene oplossingsbaan, wier P, T-kurve in F eene hori- 
zontale raaklijn heeft, dan moet men, zooals uit (34) volgt, DM — 
BN = 0 stellen. Hieruit volgt nu: 
tg (p = — 
RT + (y i — (0 « — RT 
D 
B 
0/i — P) t 
(37) 
In verband met (30) volgt hieruit dat de oplossingsbaan de door 
het punt F gaande kookpuntskurve [Kurve FK, tig. 1] in F moet 
raken ; de gezochte oplossingsbaan is dus FZ 1 . 
Uit het vorige volgt nu : in het P, (T-diagram (tig. 2) raakt geen 
der ternaire oplossingsbanen in F aan de smeltlijn Fd ; de oplos- 
singsbaan, die in het concentratiediagram (tig. 1) de door F gaande 
verzadigingskurve onder eigen dampdruk in F 1 raakt, heeft in het 
P, T-diagram in F' eene verticale raaklijn ; de oplossingsbaan, die 
in het concentratiediagram de door F gaande kookpuntskurve raakt, 
heeft in het P, 7-diagram in F eene horizontale raaklijn. 
Het is duidelijk dat bovenstaande regels geheel algemeen gelden, 
onverschillig of de verhoudingen der tig. 5 (XI) of 6 (XI) optreden 
en of de kurven in F naar H toe concaaf ol' convex zijn. 
In tig. 1 stelt Fl de vloeistofkurve van een veld LC voor ; wij 
denken ons nu eene oplossingsbaan, die kurve Fl in F raakt. De 
richting dezer oplossingsbaan 
is dus bepaald door (29). Om 
dP 
~dT 
in het punt F dezer baan te vinden moeten wij dus in (35) voor 
tgcp het tweede lid van (29) substitueeren. Wij vinden dan voor (35) 
eene oneindig groote waarde. Uit (34) volgt nu ; 
