774 
3 chromosomen bezit, zouden niet meer dan drie eigenschappen onaf- 
hankelijk van elkaar kunnen mendelen, indien de bastaardsplifsing 
berustte op de verdeeling der chromosomen van vader en moeder. 
De kans, dat twee variëteiten, die uiterlijk alleen verschillen door 
het bezit en het gemis van een roode kleur in bijna alle bovenaardsche 
organen, daarmede in meer dan drie kenmerken verschillen, is op 
het eerste gezicht klein. Toch moet dit hier het geval zijn, want 
èn uit de verhoudingen, waarin de zelfbestoven „roode” planten 
splitsen, èn uit die van de tweede generatie der bastaarden blijkt, 
dat alleen reeds voor den rooden rand der bladen het samentreffen 
van drie factoren noodzakelijk is, terwijl de kleur der vruchten 
minstens nog één factor meer vereischt. Daardoor zijn de kruisingen 
uit theoretisch oogpunt van grooter gewicht geworden dan ik aan- 
vankelijk kon vermoeden. 
De Canna inclica zonder de roode kleurstof is tot in de vierde 
generatie constant gebleven. In het geheel heb ik er 165 exemplaren 
van gehad, afkomstig van 14 moederplanten. Alle stammen af van 
één „groene” G 11. 
De „roode” Canna bleek bij uitzaaien een bastaard te zijn. Van 
slechts twee exemplaren, R 4 en R 13, verkreeg ik door zelfbestui- 
ving zaden, van de meeste andere slechts wat zaden na vrije bestui- 
ving. Dat maakt het waarschijnlijk, dat deze planten homozygotisch 
„rood” waren, want zeer dikwijls kreeg ik later geen of weinig 
zaden van de zuiver „roode” individuen en een voldoend aantal van 
de bastaarden. Van 20 afstammelingen van R 4 en van 25 van R 13 
werd na zelfbestuiving zaad gewonnen en hoewel in vele gevallen 
door het geringe aantal exemplaren de verhoudingen niet geheel 
zeker zijn, staat toch vast, dat splitsing optreedt op drie verschil- 
lende wijzen : 
a. volgens de verhoudingen 3 : 1 (b.v. 27 rood en 10 groen ; 
44 rood en 15 groen ; 69 rood en 19 groen ; 24 rood en 8 groen). 
b volgens de verhouding 9:7 (b.v. 146 rood en 1 23 groen [theore- 
tisch 151,3 rood en 1.17,7 groen] ; 53 rood en 38 groen [theoretisch 
51,2 rood en 39,8 groen] ; 31 rood en 24 groen [theor. 30,9 en 
24,1] ; 41 rood en 29 groen [theor. 39,4 en 30,6]). 
c, volgens 27 : 37 (7 rood en 10 groen [theor. 7,2 en 9,8] ; 11 rood 
en 15 groen [theor. 11,0 en 15,0]. 
Deze verhoudingen wijzen op splitsing volgens drie mendelende 
factoren, wat ook door die der tweede generatie bastaarden volkomen 
bevestigd wordt. Men kan voor het kenmerk van den rooden blad- 
