79? 
3. Nemen wij voor een „gewone stof ” (die dus het verst van de 
bovengenoemde „ ideale stof” afstaat) aan s = 3,77 1 ), derhalve 
75 = 0,2653, dan behoort daarbij volgens (3) met : 4 = 1 voor 
r de waarde 2,12. 
Voor ƒ' vindt men dan uit (4) met r : (r — 1) = 1,893 de waarde 
7,136. Aangezien nu ƒ wel iets grooter dan f' moet wezen, daar 
in (5) (f in elk geval positief is ; maar voor ƒ experimenteel een 
waarde wordt gevonden, welke bij de genoemde stoffen zoo niet 
zeer dicht bij 7,14 dan toch slechts weinig hooger is, zoo ziet men 
hieruit bevestigd, wat ik boven reeds opmerkte (zie ook l.c. p. 1.446), 
dat (p uiterst gering zal wezen bij de kritische temperatuur, en f' 
en f dus zeer weinig zullen verschillen. 
Uit/' — 1 = 27 : 4 r 2 volgt verder, met 27 : r 2 = 27 : 4,494 = 6,008, 
voor 4 de waarde 0,979 = 0,98. 
En uit f' = (4 : 4) X (8 : (r — 1)) berekent men dan met 8 : (r — 1) = 
= 7,143 voor 7 : 4 2 behoorlijk de waarde 0,999 = 1 terug, waarna 
men voor A, eveneens 0,98 vindt. 
De grootheden 7 en 4 zullen varieeren tusschen 0,98 en 1, naar- 
mate men door het gansche stoffengebied van „gewone stoffen” tot 
„ideale stoffen” afdaalt. Hierbij zal gelijktijdig r van 2,12 tot 3 
varieeren, s van 3,77 tot 2,67 en ƒ van 7 tot 4. 
Uit de in (2) aangegeven betrekking voor 4 vindt men vervolgens : 
1 - b'k = 0,9085 ; £4 = 0,0915. 
De waarde van /k kan worden berekend uit (1). Men vindt dan: 
flc = vjJ)'' ic : (1 — b'jc) = — 0,4398 ; v; c b"k = — 0,3990. 
In het bovenstaande is slechts schijnbaar uitgegaan van ééne 
grondgrootheid, nl. s, waaruit wij r = 2,12 hebben berekend. Want 
daarbij werd gebruik gemaakt van de omstandigheid, dat 4 : / = 1 
mag gesteld worden. 
Wij hadden dus eigenlijk twee grootheden, nl. s en r, moeten aan- 
nemen, waaruit dan alle andere grootheden kunnen berekend worden. 
Voor r hadden wij dan 2,12 kunnen aannemen, en hadden dan 
4 : / = 1 gevonden. Maar beter is het uittegaan van twee groot- 
heden, welke experimenteel bepaalbaar zijn. En hiervoor komen 
voorloopig in aanmerking s en ƒ', al hangt dan ook s af van de 
nauwkeurige bepaling van de kritische dichtheid (welke dikwijls zeer 
moeilijk is, en meestal geschiedt door de eigenlijk ongeoorloofde 
verlenging der z.g. „rechte middellijn” — ongeoorloofd, wijl die rechte 
’) Gemiddelde van de waarden 3,766 bij n — Pcntaan, 3,735 bij i — Pcntaan 
3,796 bij Fluorbenzo 1 . 
