806 
maar sterker naarmate de temperatuur lager is. Ten slotte zal bij 
liet absolute nulpunt b ( , — b 0 geworden zijn, en er dus geen ver- 
andering van b met bet volume meer mogelijk zijn. Want b beweegt 
zich bij een gegeven temperatuur tussehen b g (bij v = oo) en 
b 0 (bij v = v 0 ). Nu is b r , een temperatuursfunctie, en deze beweegt 
zich van (bij T groot) tot b 0 (bij T = 0). In een ó,u-diagram 
zal dus bij liooge temperaturen de kromme b=f(v ) een vrij sterk 
verval hebben (van b g = ongeveer 1,9 b 0 ^bij gewone stoffen) tot 
b 0 . Maar bij lage temperaturen zal die kromme hoe langer hoe 
meer tot de rechte lijn b — b a naderen, als zich bewegende van b 0 
tot b 0 . 
Nu is die afname van b (J met T als gezegd in het begin zoo lang- 
zaam, dat b g = b Vj bij T zeer groot niet zeer verschillend is van 
ba bij Tk, wanneer nl. Tj c betrekkelijk hoog is, zooals bij alle 
„gewone” stoffen. Eerst bij lagere temperaturen neemt b g rapide 
r 7 db 
af tot b 0 . Daardoor zal dus in de nabijheid van Tj c — betrekkelijk 
zeer gering zijn, 
d‘b 
maar 
een veel grootere waarde aannemen. 
Hierin ligt dus de verklaring van het feit, dat bij stoffen met 
lage kritische temperaturen, zooals 0 2 , Argon, H., en Helium de 
verhouding bk : b 0 kleiner en kleiner wordt (zie de ^tabel), waar- 
door van zelf het type meer en meer zal naderen tot dat van de 
z.g. ideale stof, waar de ideale v. d. WAALs’sche toestandsvergelijking 
met standvastige b zal gelden. Want nogmaals : bij lagere tempera- 
turen nadert b g hoe langer hoe meer tot b 0 en verdwijnt de afstand 
tussehen b g en b 0 . 
Maar dat dit niet de eenige oorzaak is der typeverandering, zoo- 
dat b.v. Xenon met een betrekkelijk liooge kritische temperatuur 
(-)- 16°, 6 C.) in haar gedrag met 0 2 , waar T/ c = — 119° C., identiek 
is — dit ligt misschien daarin, dat er nog een tweede omstandigheid 
van invloed kan zijn op het verloop van b als functie van v, en 
wel deze, dat de verhouding 
®0 
bj 
welke allicht zal afhangen van den bouw 
van het molecuul (samengesteld, of eenvoudig als bij Argon, Helium, 
etc.), niet altijd = 1 behoeft te wezen. Ook hierop komen wij nog 
terug. 
En de veranderende waarde van b g bij temperatuurverlaging, èn de 
veranderlijke waarde van v 0 : b n al naar den aard der verschillende 
stoffen: ziedaar de hoofdoorzaken van het behoud der individualiteit 
der groote menigte van stoffen ook in hunne gereduceerde Toestands- 
vergelijking, zoodat men die stoffen in verschillende klassen kan 
