828 
liuidmondje in dezelfde richting, echter niet in het midden, maar 
dicht bij een der uiteinden doorsneden wordt, verandert het beeld. 
Men ziet dan (Fig 5) het linnen van de sluitcellen zich wigvormig 
naar boven toe voortzetten. De scheidingswand tusschen de bijcel 
en deze wigvormige voortzetting van de sluitcel is verdikt. 
In de schematische Fig. 1 geven de lijnen a, b en c drie ver- 
schillende mogelijkheden aan, hoe in coupes evenwijdig aan de 
oppervlakte het liuidmondje in verschillend niveau doorsneden kan 
zijn; de lijnen d en e geven twee verschillende mogelijkheden aan 
hoe in dwarsdoorsneden door het blad het, ongeveer evenwijdig aan 
de spleet van het liuidmondje gevoerde mes de verschillende onder- 
deden treffen kan. 
Aan doorsneden die ongeveer aan de lijn a beantwoorden ziet men 
(Fig. 3) dat de voorhofspleet begrensd wordt door twee stevige, sterk 
gekutikiüariseerde lijsten die zich aan weerskanten voortzetten in 
een niet gekutikiüariseerde strook die aan den celwand van de aan- 
grenzende epidermiscellen aansluit. Het mes is nu boven over de 
sluitcellen heengegaan, zonder deze te raken; de cellen die men in 
Fig. 3 aan weerskanten van de spleet ziet, zijn de bijcellen. Wanneer 
men dergelijke praeparaten met chloorzink-jodium behandelt, wordt 
de tegenstelling tusschen de gekutikiüariseerde Jijst en de niet gekuti- 
kulariseerde strook waarin deze aan weerskanten overgaat, volkomen 
duidelijk. 
Aan dergelijke praeparaten dringt zich als het ware het denkbeeld 
op om de niet gekutikiüariseerde strook met een gewrichtsband te 
vergelijken. 
Men ziet tevens aan dergelijke, met chloorzink-jodium behandelde 
praeparaten dat de sluitcellen en bijcellen van het huid mondje overal 
waar zij aan de spleet en aan de ademholte grenzen, met een dunne 
cuticula zijn bekleed. 
Wanneer men een praeparaat dat ons ongeveer het beeld van 
Fig 3 te zien geeft, met sterk zwavelzuur behandelt kan men 
toestanden te zien krijgen als in Fig. 9 zijn afgebeeld. De niet 
gekutikiüariseerde „gewrichtsbanden” zijn hier opgelost; men ziet 
nog de twee gekutikiüariseerde lijsten die zich in a en b in hun 
normalen stand bevinden, maar in c uit elkaar geweken en naar 
buiten omgevallen zijn. Aan deze lijsten sluit zich de dunne kutikula 
aan die de sluitcellen aan de binnenzijde bekleedt. De „gewrichts- 
banden” zijn niet anders dan de verdikte mem braanstrooken die zich 
in Fig. 5 tusschen de wigvormige voortzetting van het linnen der 
sluitcel en der bijcel in dwarsdoorsnede vertoonen. 
Wanneer in praeparaten evenwijdig aan de oppervlakte het huid- 
