850 
teweeg kunnen brengen, krijgt men verkondingen, die in ’t geheel 
niet met de gevonden overeenstemmen. Men zon wel door liet aan- 
nemen van een zeer groot aantal faktoren, die slechts op een be- 
paalde wijze gecombineerd blauw geven, tot een verhouding kunnen 
komen, die voldoende met de gegeven overeenstemt. Een zoodanige 
veronderstelling zou alleen dan eenige reden van bestaan hebben, 
wanneer het verschijnsel langs anderen weg in ’t geheel niet ver- 
klaard kon worden, Het is mij echter gebleken, dat we hier niet 
te doen hebben met ingewikkelde faktoren verhoudingen, maar dat 
er twee andere oorzaken zijn, die tezamen het tekort aan wit- 
bloeiende planten teweegbrengen. 
De eerste heeft betrekking op de kiemkracht van het zaad. 
Het was mij herhaaldelijk opgevallen, dat het zaad van wit- 
bloeiende variëteiten een geringere kiemkracht heeft dan dat van 
blauwbloeiende, d. w. z. van de eerste ontkiemt in verhouding een 
geringer aantal zaden. Ook tusschen de twee vormen, die ik kruiste, 
bestond dit verschil. Het zaad van het Egyptische blauwe vlas, dat 
ik voor mijn kuituren bezigde, bezat een zeer goede kiemkracht ; 
bijna al het zaad kwam op, zooals uit de volgende getallen blijkt. 
Van 706 zaden kiemden en ontwikkelden zich tot planten 701, er 
ontbrak dus slechts 0,71 °/ 0 . Het witbloeiende vlas daarentegen 
kiemde slecht en meerdere kiemplanten stierven zeer jong af. 682 
zaden gaven 601 planten, dat is een verlies van 11.9 °/ 0 . Nu 
worden door de i^-planten en de heterozygote planten der volgende 
generaties zoowel zaden die witbloeiende, als zaden die blauw- 
bloeiende planten zullen geven, gevormd. Ontkiemt van dit zaad 
een hooger percentage niet dan van het blauwe vlas dan mag men 
wel aannemen, dat dit verlies bijna geheel ontstaat door ’t niet 
ontkiemen van zaden voor witbloeiende planten. Ik heb niet voor 
alle in de tabel opgegeven kuituren van tezamen 3906 planten 
de verhouding tusschen het aantal uitgezaaide zaden en het aantal 
daaruit verkregen planten nagegaan, maar ongeveer voor de helft. 
Hierbij werd gevonden, dat 1916 zaden 1858 planten gaven. Er 
waren dus op de 1858 verkregen planten 58 verloren gegaan. Dat 
zal voor de 3906 planten van alle kuituren tezamen berekend 122 
bedragen. Daar van de 3906 planten 3106 blauw bloeiden en zooals 
we zagen bij de blauwe P-vorm op 701 verkregen planten 5 zaden niet 
ontkiemden, kunnen we aannemen, dat er van de 1 22 niet ontkiemde 
zaden, 22 geweest zijn, die blauwbloeiende planten zouden geven 
en bijgevolg 100 voor witbloeiende. Hierbij is aangenomen, dat de 
heterozy goten zich als de homozygote blauwen gedragen. Ik kom 
later op dit punt terug. 
