856 
blijkt, dat de gametencombinatie van wit met wit minder levens- 
krachtig is. Dit wijst er op, dat zeer waarschijnlijk ook het geringer 
aantal zaden geheel of ten deele hieraan is toe te schrijven. Of ook 
zaad ontbreekt doordat de bevruchting in ’t geheel niet tot stand 
komt, heb ik niet kunnen nagaan. In ’t algemeen kan echter gezegd 
worden, dat de twee verschijnselen, het geringer aantal zaden en 
de geringere kiemkracht, die in het voorgaande steeds gescheiden 
werden gehouden, slechts het gevolg zijn van één enkele oorzaak, 
namelijk de geringere levensvatbaarheid van de gametencombinatie 
wit met wit. Slechts doordat het afsterven van een zeker aantal 
individuen tengevolge van deze oorzaak op verschillende stadia van de 
ontwikkeling kan plaats vinden, ontstaan twee voor de waarneming 
verschillende verschijnselen. 
Ten slotte wil ik nog een enkel woord toevoegen over iets, dat 
uit de meegedeelde feiten volgt. Het blijkt namelijk, dat het aantal 
der zaden en hunne kiemkracht, dus de levensvatbaarheid van de 
gametencombinatie, samenhangt met de kleur van de bloem, die de 
planten uit dat zaad voorfgekomen, vertoonen, dat is met de al of 
niet aanwezigheid van een faktor voor die kleur. Het al of niet 
aanwezig zijn van dezen taktor staat zelfs in nauwer verband met 
het aantal der zaden en de kiemkracht daarvan dan de aard van 
de moederplant, die de zaden voortbrengt. Want in F x worden door 
dezelfde plant, zelfs in dezelfde vrucht zaden met en zaden zonder 
den kleurfaktor gevormd en toch is het aantal en de kiemkracht van 
deze laatste geringer. We zien dus dat het verschil tusschen de 
wille en blauwe variëteiten van het vlas, wat betreft het aantal der 
zaden en hunne kiemkracht, niet samenhangt met verschil in voe- 
dingsverhoudingen tusschen de planten, maar slechts met het al of 
niet voorkomen van een faktor voor de kleur der bloem in de 
gameten. 
Resumeerend kom ik tot de volgende resultaten. 
Bij de kruising van wit- en blauw bloeiende variëteiten van Linum 
usitatissinmm ontstaan in de tweede en volgende generaties getals- 
verhoudingen der wit- en blauwbloeiende individuen, die niet over- 
eenstemmen met die, welke volgens de splitsingswet van Mendel te 
verwachten zijn. 
In alle gevallen is er volgens de verhouding 1 : 3 een tekort aan 
witbloeiende planten. 
Dit tekort ontstaat door twee oorzaken, die in dezelfde richting 
werken : 1. door F l en door de heterozygoten der volgende gene- 
raties wordt in verhouding een te gering aantal zaden gevormd, die 
witbloeiende planten zullen geven; 2. de kiemkracht van het zaad, 
