vierde kwadrant (§ 3) ; die, welke voor p - q — 0 op de halvee- 
P ~i~ Q 
ringslijnen liggen, zijn voor positieve waarden van verplaatst in 
P 
de richting van de F-as (§ 3). De veranderingen in vorm, welke 
(L) hierdoor ondergaat, zijn gemakkelijk in te zien. 
Er zijn echter nog andere vormen van ( L ) mogelijk. 
Onderstellen we eerst p > 0. We moeten nu uitgaan van de 5 
in § 6 genoemde gevallen. 
In geval 1 heeft (L) in hoofdzaak de gedaante, welke in Fig. 9 
is voorgesteld, waarbij we hebben te letten op het zooeven opgemerkte. 
In geval 5 heeft (L), met inachtneming van hetzelfde, de algemeene 
gedaante van Fig. 11, of van Fig. 12, of zij is een combinatie van 
die twee vormen, d' w. z., de omhullende van het eene stelsel oscu- 
leerende ellipsen heeft 4 keerpunten, de omhullende van het andere 
heeft er geen. 
Geval 2 is te beschouwen "als een combinatie van Fig. 9 en 
Fig. 10. a raakt (C) in twee punten, b heeft 2 keerpunten op de 
lijn, Avelke de raakpunten van a aan (C) met O verbindt. Het 
dynamisch vraagstuk laat een enkele enkelvoudige trilling toe. 
Geval 3 geeft aanleiding tot een combinatie van Fig. 9 en 
Fig. 11 (of Fig. 12). Er is één stelsel osculeerende ellipsen. 
Geval 4 tot een combinatie van Fig. 10 en Fig. 11 (of Fig. 12). 
Er is één stelsel osculeerende ellipsen. Bovendien laat het dynamisch 
vraagstuk nog een enkelvoudige trilling toe. 
In het geval p <( 0 hebben we ook weder in de eerste plaats 
omhullenden, die in hoofdzaak overeenkomen met de in de Fig. 14—20 
voorgestelde. Echter moeten we bedenken, dat in het algemeen de 
keerpunten niet bij 8, maar bij 4 tegelijk verdwijnen. Zoo is er b.v. 
een tusschenvorm mogelijk tusschen Fig. 18 en Fig. 19, waarin 4 
keerpunten optreden, en kunnen in Fig. 14 en Fig. 15 4 keerpunten 
weggevallen zijn. Om de andere vormen der omhullende te verkrijgen, 
moeten we gebruik maken van het in § 7 omtrent (Z7) opgemerkte. 
Raakt de buiten (C) gelegen tak van (L) {C) in twee punten, dan 
laat het dynamisch vraagstuk één enkelvoudige trilling toe. Gaat 
(L) (C) in 4 punten snijden, dan krijgen we een van de twee 
bevyegingsgebieden van Fig. 16, enz. 
Voor het geval dat (K) een hyperbool of een degeneratie is, laten 
zich op gelijke wijze de verschillende gedaanten van (L) uit de 
Fig. 3 — 6 afleiden. 
