909 
stof gelakte, om door plotselinge afkoeling, een „glas” ervan te 
verkrijgen. De uit de smelt gekristalliseerde massa bestaat uit lange, 
weinig doorzichtige, veeleer porceleinachtig uitziende naalden, welke 
in de lengte-richting eene uitgesproken en volkomene splijt baarheid 
bezitten, zoodat de dikkere individuen zeer gemakkelijk in dunne, 
rechtuitdoovende, vezelachtige naaldjes uiteenvallen. In de zóne der 
lengteas, welke die van de ortliodiagonaal moet zijn, werden eenige 
hoeken gemeten, welke tusschen 59° en 61° wisselden ; blijkbaar is 
deze vorm van ’t silikaat dezelfde als die, welke door Hautefeuille 
en Margottet verkregen werd, en die door hen als rhombisch, maar 
met pseudo-hexagonale symmetrie, werd beschreven. Zonder twijfel 
is het silikaat optisch-tweeassig, en naar alle waarschijnlijkheid mono- 
klien ; het assenvlak is evenwijdig aan de lengterichting, en wellicht 
bijkans loodrecht op een der / vlakken a of c. De schijnbare optische 
assenhoek is klein. 
Het door ons gebezigde sili- 
kaat was hetzelfde, dat vroeger 
door den eerste onzer beschreven 
is 1 ). De analyse gaf : 
Si O 2 66.60°/o 
Li 2 0 32.80% 
Na, O 0.51% 
Fe,0, 0.02% 
CaO 0.03% 
99.96% 
zoodat ongeveer 0.3% Di s O te 
weinig was. Het metasilikaat 
wordt door water langzaam 
ontleed, veel langzamer dan ’t 
orthosilikaat ; tenslotte echter 
vertoont ’t water eene basische reaktie Het smeltpunt werd met 
Sosman’s element C bepaald op 11954 M.Y. of 1201°.8 C. ; Day 
en Sosman vonden 1200°. 6 C. Een ander, door Crenshaw bereid 
praeparaat, welks analyse de volgende getallen leverde : 
Si0 2 65.89% 
Li0 2 32.83% 
FeO O.O5 0 / o 
H 2 0 1.2 % 
99.97% 
Fig. 2. 
Lithiummetasilikaat (50 maal vergroot) 
(in immersie-vloeistof). 
9 F. M. Jaeger, Journ. of Wash. Acad. of Sciences 1. 49. (1911). 
