910 
smolt bij 11930 M. V. of 1199, °8 C. ; de bepaling geschiedde met 
de elementen G en H van Sosman en Day. Men kan derhalve het 
smeltpunt van ’t Li 2 Si0 3 , op 1194 + 12 M. V. of op 120 1° C. + 
1° stellen. Het smeltpunt is op de verhittingslijnen zóo scherp gelo- 
kaliseerd, dat men het metasilikaat uitstekend voor ijkingsdoeleinden 
kan gebruiken ; de evenwichtstemperatuur is hier binnen wijde gren- 
zen van de verhittingssnelheid onafhankelijk. 
Met behulp der immersie-rnethode werden de brekings-indices 
voor Nadicht bepaald op : 
nr> — 1,609 + 0,004, voor trillingen in de lengterichting, 
en — 1,584 + 0,002, voor zulke loodrecht op de lengte-as. 
De dubbelbreking is sterk en positief, en bedraagt ongeveer 0,025. 
Het specifiek gewicht bij 25° C. bedroeg 2,520, met betrekking tot 
water van 4° C. De fig. 2 geeft een beeld van ’t gesmolten en ge- 
stolde metasilikaat, tusschen gekruiste nicols. 
Met behulp van de in dit laboratorium gebruikelijke inrichting 
voor ’t plotseling afkoelen van gedurende langen tijd op konstante 
temperatuur verhitte praeparaten, werd eene geringe hoeveelheid glas 
van Li s SiO s verkregen. De stof kristalliseert zóó snel, dat alleen zeer 
kleine hoeveelheden der stof, ca. 0,05 — 0,1 Gr., in dunne platina- 
foelie gewikkeld, door plotseling koelen in kwikzilver, wat glas 
leverden. De brekings-index werd bepaald op nn — 1,548 + 0,002 ; 
deze is dus aanzienlijk kleiner dan de kleinste index bij de gekris- 
talliseerde stof. Het specifiek gewicht werd bij 15° C. gevonden op 
c / 4 = 2,330, dus eveneens heel wat lager dan voor ’t gekristalliseerde 
preparaat. 
§ 7. Van eene omzettingstemperatuur in den vasten toestand werd 
bij het thermische onderzoek geene aanwijzing gevonden; ook werd 
mikroskopiseh geene andere modifikatie dan de zooeven beschrevene 
door ons gevonden. 
Door G. Friedel l ) is nu echter in 1901 eene andere, en wel 
trigonale, volgens dezen auteur merkwaardigerwijze met den pliena- 
kiet homeomorfe modifikatie van het Li 3 Si0 3 beschreven, welke door 
hem in oplossing bij 540° C. en onder druk verkregen was, door 
inwerking van Li 2 G en Si0 2 op muskoviet. Zijne bevindingen stem- 
men niet overeen met die van Hactefeuille en Margottet 2 ), welke 
uit gesmolten Lid als vloeimiddel naalden verkregen, die door hen voor 
rhombisch gehouden werden, doch met pseudohexagonale symmetrie. 
De omstandigheid, dat wij nimmer, bij geene proefneming, eenige 
9 G. Friedel, Buil. de la Soc. Miner. de France, 24, 147 (1901). 
2 ) Hautefeuille en Margottet, ibid. 4, 241 (1881); Compt. rend., loco cit. 
