920 
volkomen analoge resultaten als bij ’t werken in open kroesjes. 
Gevonden werd bij ’t smeltpunt van ’t Li 3 Si O, eene E.M.K. van 
11968 M.V. ; de korrektie voor ’t element was op — 26 M.Y. 
bepaald ; zoodat de smelttemperatuur 1201° C. is, evenals vroeger. 
Vooreerst hebben wij daarna beproefd, om op deze wijze het 
smeltpunt van ’t zuivere Li 2 0 te bepalen, vrij van eenig perox} 7 de. 
Ofschoon de temperatuur ditmaal tot 1625° 0. opgevoerd werd, kon 
geen effekt gevonden worden, ’t Kroesje was bij deze temperatuur, 
evenals vroeger bij 1580° als een ballon opgeblazen, echter niet 
gebarsten. Bij opening bleek ’t oxyde wel samengesinterd, maar 
nog niet gesmolten te zijn, er was slechts een onbeteekenend spoor 
van ’t peroxyde gevormd. Het smeltpunt van ’t Li 2 0 ligt dus, over- 
eenkomstig de opgave van Troost, zéér hoog ; volgens dezen auteur 
waarschijnlijk wel in de buurt van het platinasmeltpunt, of wat 
lager, bij een 1700° C. 
Voor het Li 4 Si0 4 werd op deze wijze eveneens eenige malen het 
smeltpunt bepaald, en bij 12640 M. V. (zonder korrectie) gevonden, 
wanneer hét zware, 0,6 mM. dikke thermoelement gebezigd werd. De 
korrektie voor deze temperatuur bedroeg — 35 M. V. ; het smeltpunt 
kan dus op 1256 ° C. gesteld worden, ’t Warmte-effekt is niet groot; 
doch bij goede bevestiging van het thermoelement aan den eenigzms 
naar binnen gedrukten bodem van ’t kroesje, is ’t warmte-effekt duide- 
lijk op de verhittingskromme gelokaliseerd ; bij afkoeling stolde het 
silikaat bij 1249° C. 
Het is mogelijk, dat deze temperatuur van 1256° C. inderdaad een 
steil, en weinig uitgestrekt ■ maximum voorstelt. Echter hebben wij 
nog eenige proeven gedaan, om met behulp derzelfde methode iets 
omtrent het verloop der kromme, voor mengsels met nóg grooter 
Zi 2 G-gehalte, te weten te komen. Zoo vonden wij bijv. bij een preparaat, 
dat 54 Gevv.proc. Li 2 O bevatte (= 71 Mol.proc.), een duidelijk warmte- 
effekt bij 1405° C., even vóórdat ’t kroesje uiteenscheurde door de 
enorme dampspanning. Het is dus ten slotte zéér wel mogelijk, dat toch 
deze temperatuur van 1256° 0. aan eene „transformatie”-temperatuur 
beantwoordt, waarbij ’t orthosilikaat onder dissociatie vloeibaar wordt. 
§ 13. MikrosJcopische bepalingen. Alle preparaten werden mikros- 
kopisch onderzocht, en het resultaat met dat der thermische onder- 
zoeking in elk geval vergeleken. Het is ons een aangename plicht, 
hier Dr. F. E. Wright te Washington te danken voor zijne bereid- 
willigheid, de door ons toegezonden preparaten nog eens te willen 
nagaan, en voor de welwillende inlichtingen, die hij ons in twijfel- 
achtige gevallen wel heeft willen geven. 
