921 
Als resultaat van deze onderzoekingen kan in ’t algemeen gezegd 
worden, dat de mikroskopische kontröle in alle opzichten de in liet 
voorgaande getrokken besluiten uit het thermische onderzoek, heeft 
bevestigd. De preparaten zijn naar volgorde van het opklimmend 
gehalte aan Li 2 0 gerangschikt. 
a. 91.8 Gew.Proc. Si0 2 (= 84.7 Mol. Proc.). 
Het preparaat vertoont twee bestanddeelen : vooreerst eene stof 
met zeer zwakke dubbelbreking, en een brekingsindex van cirka 1.480. 
Zij is in onregelmatige, door de andere komponent heen verspreide 
vezels en korrels aanwezig. Deze stof is dus blijkbaar niet anders 
dan «-tridymiet. 
Daarnevens vindt men een sterker dubbelbrekende stof van positief 
karakter, wier brekingsindex ca. 1.545 bedraagt, en die eene dubbel- 
breking van ongeveer 0.020 bezit; dit is het bisilikaat. Eene vorming 
van vaste oplossingen van bisilikaat in tridymiet, waartoe wij eerst 
meenden te moeten besluiten, vindt volgens bericht van Dr. W. 
niet plaats. 
b. 89°/o Si0 2 (= 80 Mol. Proc.). In alle opzichten analoog aan 
het vorige preparaat. 
Fig. 10. 89 Gew. Proc. Si0 2 . (Vergr. 50 maal). Fig. 11. S5,2°/ n SiO.,. (Vergr. 50 maal). 
c. 85.3°, 0 SiO 2 (=74.2 Mol. Proc.). 
De hoeveelheid van ’t tridymiet is belangrijk gereduceerd ; het is 
alleen in uiterst fijne naaldjes voorhanden. Het bisilikaat vertoont 
zich duidelijk als plaatvormige kristallen, vermengd met tridymiet. 
In convergent gepolariseerd licht ziet men, dat de stof twee-assig is; 
doch de optische assenhoek schijnt te groot te zijn, om een volledig 
assenbeeld waar te nemen. Soms hebben de kristallen het uiterlijk 
alsof ze aan eene torsie onderworpen waren. 
d. 82.1°/„ (= 69.4 Mol. Proc.j. Dit preparaat is bijna homogeen, 
62 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXII. A°. 1918/14 
