924 
Het zij mij vergund eerst de curven van het laatste embryo te 
toonen, welke met een snelheid van 20 mm. per seconde en een 
snaargevoeligheid van 30 mm. per millivolt bij een bijna 1100- 
malige vergrooting geschreven zijn. 
Bij de beschouwing der negatieven valt op dat de hartswerking 
niet geheel regelmatig is. Vooreerst toch is het interval tusschen de 
enkele contracties niet gelijk. Vervolgens wezen de complexen van 
elke contractie verschil aan. In den beginne ziet men daarbij 2 
vormen, die afwisselend optreden. Later vertoont zich nog even 
een tusschenvonn, terwijl eindelijk slechts een der beide eerst 
bedoelde vormen opgeschreven wordt. 
Ten slotte valt nog op dat nergens verheffingen gezien worden 
die met zekerheid als P-toppen mogen worden beschouwd. 
De beide eerste vormen gelijken het meest op de atypische com- 
plexen die voor den dag komen wanneer de prikkel die de harts- 
werking inleidt, uitgaat van den linker of rechter bundel in het 
prikkelgeleidingssysteem van het hart. In den beginne treden afwis- 
selend complexen op van den vorm A, waarbij de prikkel in den 
rechter bundel begint, en van den vorm P, waarbij deze in den 
linker ventrikel zijn uitgangspunt heeft. Daarbij wordt eerst een 
P-con tractie vrij snel door een /1-contractie gevolgd. 
In een ietwat later geschreven curve komt reeds een P-vorm 
voor die niet door een H-vorm gevolgd wordt. In een volgend 
negatief zien wij achter elkaar 2 complexen die vrij sterk gelijken 
op den H-vorm, doch waarvan de tophoogte veel geringer is. Daarna 
verdwijnen de H-vormen volkomen en zien wij voortdurend P- vor- 
men optreden. De amplitudo daarvan wordt voortdurend kleiner. 
Ten slotte wordt de curve zeer onregelmatig, treden allerlei kleine 
onregelmatige atypische complexen op. 
Bij het tweede embryo, dat een lengte van 26 cm. bezat, was 
de thorax door Prof. Treub geopend, daar hij twijfelde of zich het 
hart nog wel contraheerde. 
Bij dezen foetus traden de hartcon fracties groepsgewijze op, soms 
in groepen van 20—30 soms in groepen van 2 — 5 samentrekkingen, 
geheel zooals dit ook dikwijls bij kippenembryoneu gezien werd. 
De contracties zelve waren alle van een atypischen vorm, en 
wel van vorm B, dus met een afdalend begin. Gewoonlijk was de 
eerste contractie van een groep zeer klein, terwijl de volgende grooter 
werden. Bij het eindigen van een groep geschiedde dat ophouden 
steeds abrupt. 
In de afdalende lijn traden in elk complex eenige onregelmatige 
schommelingen op, waarna de lijn verder scherp afdaalt, weder op- 
