930 
weerszijden van het minimumdrukpnnt gelegen, keeren dus hunne 
zijde vast-vloeistof’ naar elkaar toe. 
In de beide vorige gevallen hebben wij aangenomen dat het eerste 
gemeenschappelijke punt van ecl en rs door het samenvallen van e 
en r ontstaat. Wij nemen thans aan dat beide kurven elkaar in een 
binnen den driehoek gelegen punt M raken; het bijbehoorende dam p- 
punt M x ligt dan met M en B op eene rechte lijn. De druk Pj/ is 
dan de hoogste druk, waarbij het evenwicht B -)- L -j- G optreedt. 
Bij drukverlaging ontstaan er nu twee snijpunten van ecl en rs; 
het eene verdwijnt als r en e, het andere als d en s samenvallen. 
Men krijgt dan weer eene verzadigingskurve onder eigen dampdruk 
zooals hn en eene bijbehoorende dampkurve, zooals h x n x in tig. 2; 
de niet geteekende punten M en M x zijn maximumdrukpunten. Het 
is duidelijk dat men zich thans in tig. 2 de zijde Ba van den drie- 
phasendriehoek Baa x tusschen Ba x en BC moet denken. 
Beschouwt men op overeenkomstige wijze als boven ook de ge- 
vallen sub 2° en 3°, dan vindt men : 
de verzadigingskurven onder eigen dampdruk hebben een eindpunt 
op BC en een op BA (kurve hn in tig. 2); op deze kurve treedt 
al ot' niet een maximum- of minimumdrukpunt op. De bijbehoorende 
dampkurve ligt ten opzichte van hn in het geval sub 1° zooals h l n l , 
in het geval sub 2° zooals h 2 n 3 en in het geval sub 3° zooals h x n 3 
(of Kn x ). 
Wij hebben vroeger gezien dat de verzadigingskurven onder eigen 
dampdruk van eene ternaire en binaire stof F bij temperaturen 
boven het minimumsmeltpunt van F exphasig worden. Bij de aflei- 
ding dezer kurven voor de binaire stof F hebben wij gezien dat 
hierbij het maximumtemperatuurpunt van het binaire stelsel F-\-L-{-G 
een rol speelt en dat deze kurven in de nabijheid van dit punt 
optreden [Punt H in fig. 4—6 (XI)]. Hetzelfde geldt nu ook voor 
de verzadigingskurven onder eigen dampdruk van den komponent 
B; wij zullen deze, daar bij de kookpuntskurven overeenkomstige 
verschijnselen optreden, hier niet nader bespreken. 
Beschouwen wij thans de kookpuntskurven van den komponent B; 
wij nemen eerst deze kurven bij drukken lager dan de druk in het 
minimumsmeltpunt van B ; men vindt dan: de kookpuntskurven 
hebben een eindpunt op BC en een op BA (kurve hn in fig. 2) ; 
op deze kurve treedt al of niet een maximum- of minimumtempera- 
tuurpunt op. De bijbehoorende dampkurve ligt ten opzichte van hn 
in het geval sub 1° zooals h x n v in het geval sub 2° zooals h i n i en 
